Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Verleidingen

Geschreven door Wombat op April 8, 2006

Sinds ik les geef op de kunstacademie in de stad kom ik steeds vaker in verleiding.
Even uitleggen; na 11 km fietsen over een heuvelachtige route kom ik de stad in bij Northbridge, dat is het uitgaansgedeelte van Perth waar ook veel toeristen verblijven. Aangezien ik hele schappelijke lestijden heb kom ik daar rond negen uur langs, de juiste tijd voor toeristen om aan hun copieuze ontbijt te gaan beginnen. Dus de geuren van The full English breakfast dringen mijn neusgaten binnen als ik al mijn calorien van mijn bakje muesli met melk al verbrand heb. Gelukkig moet ik om half tien voor de klas staan dus heb ik geen tijd om er lang over na te denken, doorfietsen!

Tijdens de lunchpauze heb ik een uur de tijd dus loop ik even de stad in, is altijd gezellig en er is altijd wat te doen. Ze deelden er vorige week gratis petjes en lollies uit ter ere van een nieuwe bestemming voor Jetstar, de Australische Easyjet. Tja, en ik zeg dan geen nee! Met de lollie in mijn mond en knaloranje pet op mijn hoofd loop ik te genieten van het herfstzonnetje wat nog heerlijk warm is. Overal om me heen ruik ik de fastfoodketens en zitten de terrasjes vol mensen achter een groot bord vette hap. De mensen om me heen lopen ook allemaal te eten of zijn op weg naar iets te eten. Ik heb mijn volkorenboterhammen met avocado, kaas en alfafa net achter de kiezen dus kan genieten van alles wat ik om me heen zie.

Nouja, ik kom dus vreselijk in de verleiding om iets zoets te kopen, een stukje chocolade ofzo. Want dat appeltje was niet voldoende... ik maak een compromis met mezelf en koop het kleinste reepje wat verkrijgbaar is, natuurlijk nadat ik eerst zorgvuldig had overwogen om toch niet die grote reep te kopen die veel economischer is en ik kan toch gewoon een hapje nemen en hem dan weg stoppen. Maar ik heb mezelf goed leren kennen, dat is de kat op het spek binden, punt een kan ik me soms toch niet inhouden, ja, misschien een paar uurtjes maar dan gaat het mis. En punt twee wordt zo’n reep er niet lekkerder op in dertig graden zonneschijn.
Genietend van mijn kleine reepje chocolade met kokos zit ik op een bankje en kijk geamuseerd naar de mensen om me heen. Het valt me op dat de meeste mensen allemaal een maatje meer zijn in het centrum van de stad....

Hoe komt dat toch, denk ik. Mijn theorie hierover is simpel, als je in de stad werkt heb je zoveel meer verleidingen om je heen dan als je bij een bedrijf werkt met alleen een kantine. Die kantine is gemakkelijk te vermijden, je maakt gewoon gezellig een ommetje, desnoods op het industrieterrein, met wat collega’s terwijl je je broodje eet. Maar als je in de stad werkt stap je de wereld der verleidingen binnen zo gauw je een voet buiten de deur zet. De stadskern is gevuld met allerlei geuren, van overheerlijke verse broodjes, in knoflook gebakken garnalen, zoete suikerspinnen tot ranzige vette happen toe.

Geen wonder dat de meeste mensen zich daar niet tegen kunnen weren. Zoiezo zijn de mensen hier niet gewend om een pakketje met boterhammen mee te nemen zoals wij Hollanders. De keuze voor een snelle hap, oftewel fastfood is dan snel gemaakt. Wat ben ik blij dat ik van de week de film “ Super Size Me” gezien heb, dat is een bevestiging voor mijn nieuwe gezonde leven. Ik heb al een jaar lang geen stap binnen gezet in de big M en zijn concurrenten en alleen al, als ik zo’n slap broodje zie met zo’n stukje karton ertussen en een slap blaadje sla, wordt ik al onpasselijk. Maar het is wel een feit dat fastfood verslavend werkt vandaar dat er zoveel ketens zijn en de hele stad dus vol loopt met te dikke mensen.

Gelukkig heb ik maar een lunchpauze per week in de stad. En ik heb mijn voorzorgsmaatregelen getroffen; altijd lekkere boterhammen en fruit achter de kiezen. En altijd wat te doen; even bij de art-gallery binnen kijken, wandeling naar de rivier, spannend boek mee en in dat gezellige parkje wat lezen of ik ga broeken maat 36 passen!
Zeker weten dat ik niet wordt verleid door die heerlijke geuren....
April 9, 2006 om 05:50
je opmerking 'gelukkig heb ik mar een lunchpauze per week in de stad' moeten we toch niet begrijpen als: anders zou ik wel bezwijken?

je neemt toch zeker altijd je voorzorgsmaatregelen? een stukje chocola schijnt erg gezond te zijn, die hele reep inderdaaad niet, dat is alweer 'waar TE voor staat is niet goed'.

en volgens het south beach diet mag je wel naar MacD, maar dan moet je alleen dat stukje karton opeten en het kleffe broodje weggooien. misschien toch maar beter een ander 'restaurant' opzoeken :)

blijf jij maar lekker jojo-en van 57 naar 57.5 en weer terug. dat lukt je aardig. ik kom langzaam die kant op. ik hoop eind van dit jaar die eerste twee cijfers in omgekeerde volgorde op mijn weegschaal te zien.

de verleiding van die broeken lijkt me ook aantrekkelijker dan die geuren.
April 10, 2006 om 07:58
Als het je al is opgevallen dat mensen in de stad aan meer verleidingen bloot staan, Is je ook al opgevallen dat mensen op een brommer of scooter vaak dikker zijn dan hun mede-weggebruikers die fietsen??
:wittebloem:
grtz,
Milka
April 10, 2006 om 20:02
Brommertjes heb ik hier nog niet veel gezien, wel scooters, maar daar zitten meestal slanke jonge mannen op met een dito meisje :D

@Tea, nee, ken die scholengemeenschap niet, ben geboren en getogen in het Brabantse land.

@Yoekje; je moet die film huren, kom je gegarrandeerd over je junkfoodverslaving heen.
April 17, 2006 om 07:08
Hoi Wilma,

Heerlijk weglees column van je en zo waar!! In de stad lopen is voor mij ook een beproeving met allemaal lekkere geuren en etende mensen die verleiden. Ik ben blij dat ik op het platteland woon!

Knuf :bloem1:
Wendy
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan

Deel dit artikel

LinkedInFacebookGoogle+

Rubrieken