Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Hou van je buik

Geschreven door Wortmann op September 13, 2010

Afgelopen weekend had ik een bruiloft en at ik meer dan normaal. Dus nam ik de volgende ochtend een laat en licht ontbijt en een lichte lunch, want ik had nog steeds geen trek. ’s Middags wordt me een stuk nog warme, zelfgebakken appeltaart met slagroom aangeboden. Ik neem het en het was erg lekker. Maar mijn buik zit weer (te) vol.

Buik inhouden?
Vroeger zou ik mijn buik ingehouden hebben, me op worteltjes gestort hebben en plannen hebben gemaakt hoe ik dit kon compenseren. Nu adem ik alleen. Telkens opnieuw, naar mijn buik. Als ik merk dat ik hem kleiner wil maken, ga ik weer ademen, laat ik hem er (weer) zijn in vol ornaat. Zo kan ik voelen hoe hij voelt, hoe vol hij nog zit, hoe ik me voel. En als ik in contact ben met mijn buik dan hoef ik geen eten als hij nog vol zit, dan eet ik alleen als het echt bijzonder is of als mijn lichaam voedsel nodig heeft.

Je buik als bodemloze put
Als je buik hier niet mee te maken heeft blijft deze 'vragen.' Je buik wordt dan een bodemloze put omdat je niet voelt hoe verzadigd je al bent. Tegelijkertijd heb je het prettige gevoel van jezelf willen vullen. Hoe groter die behoefte is, hoe langer je door blijft gaan met jezelf eten te geven. Het lijkt even of je krijgt wat je nodig hebt. Je hebt er niemand voor nodig, je hebt het in eigen hand en er is geen limiet. Dat je al vol zit is een signaal waar je geen aandacht aan besteedt. Je negeert het dus eigenlijk.

In contact met je buik
Blijf dus in contact met je buik. Adem er liefdevol naar toe terwijl je je buik alle ruimte geeft die hij in wil nemen. Als je merkt dat je aandacht weggaat of dat je hoog ademt leg je een hand op je buik en ga je gewoon weer terug naar je buikademhaling. Doe dit zo nodig op vaste tijden gedurende de dag. Let op, het kan zijn dat je van alles gaat voelen. Wanneer het niet lukt om die gevoelens een plaats te geven kan het helpen om de boeken over PRI (past reality integration) te lezen.

Zo ben ik ook blijven ademen en contact blijven houden. In tussendoortjes heb ik geen zin gehad en ook niet in zware, vette spijzen. De eerste trek dient zich weer aan. Ik neem een boterham.

Charlotte Wortmann is oprichtster van http://www.eetbeter.nl
September 13, 2010 om 06:13
Charlotte,
wat een goede tip. Dit had ik niet eerder gehoord. Ik ga gelijk ermee aan de slag. Effe luisteren.

Til
Onbekend
September 13, 2010 om 07:58
Klopt helemaal. Ik hou ook van mijn buik.
Alleen niet van dat vet wat er allemaal op/omheen zit...
September 13, 2010 om 14:47
Dit stukje, komt, zoals wel vaker met jouw columns het geval is, voor mij precies op het juiste moment.
Ik had ook nooit eerder van deze methode gehoord, maar ik ga het eens proberen.
Het zal ws oefenen blijven, en zeker in het begin zal het niet direct lukken te luisteren naar je buik, zeker niet als je zoals ik niet tevreden ben met die buik.
Maar ik ga er eens mee aan de gang.
Blijf vooral dit soort stukjes schrijven.
geregeld helpen ze me nl echt op weg.
Dank je wel.
September 13, 2010 om 15:29
Thanks voor de reminder!

:zen2:
September 13, 2010 om 16:19
Ik houd ook van mijn buik alleen de cadeauverpakking waarin hij verborgen zit is minder.
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan

Deel dit artikel

LinkedInFacebookGoogle+

Rubrieken