In de kranten en op internet kom je vanochtend overal een bericht tegen over eetstoornissen. Ouders, leerkrachten en de huisarts hebben een grote taak bij het vroegtijdig opsporen van eetstoornissen. Hoe eerder een eetstoornis wordt ontdekt en er wat wordt gedaan hoe groter de kans om volledig te genezen van deze verschrikkelijke ziekte. Dit is gebleken uit een onderzoek van het Centrum Eetstoornissen Ursula, Parnassia Bavo groep, UMC Groningen en het NIVEL.
Jaarlijks komen er in Nederland 2400 patiënten met anorexia of boulimia bij, meestal meiden tussen de 15 en 19 jaar. Ouders, huisartsen en leerkrachten moeten alert zijn op de signalen en proberen in te grijpen. Er moet nog wel worden gekeken naar een goede doorverwijsmogelijkheid, op dit moment is het voor een leerkracht nog niet gemakkelijk om iemand met een eetstoornis direct door te verwijzen naar een deskundige.
Alert zijn betekent signalen opvangen. De signalen van een eetstoornis zijn onder andere verandering in het eetgedrag, afvallen of juist aankomen, afzonderen van de groep en veel over het uiterlijk praten. Een ander kenmerk kan zijn ‘gewichtsfobie’.
Bij ons op de site zijn ook deelnemers die worstelen met deze ziekte. Gelukkig zijn de meeste hiervan keihard aan het werk om beter te worden en weer op een normale manier met eten om te kunnen gaan. Wij willen de mensen die hiermee worstelen maar veel steun hebben aan de website en dan met name hun buddies daarom ook niet van de site weren. Maar wij zijn wel erg duidelijk in het onderscheid tussen meiden die toegeven een probleem te hebben en door deze website en de steun juist een positieve draai aan hun leven te geven en pro-ana. Deze worden direct verwijderd.
Maar soms zijn er ook deelnemers die, zonder een eetstoornis te promoten, toch op een verkeerde manier met eten en afslanken bezig zijn. Kom je nou zo iemand tegen en vermoed je dat diegene met een eetstoornis worstelt? Dan mag je daar best iets over zeggen, maar probeer wel goed op te letten hoe je het zegt. Breng het niet beschuldigend maar laat duidelijk merken dat je je zorgen maakt over zijn of haar gezondheid. Leg uit dat het niet goed is voor je gezondheid en spreek je angstgevoelens uit. Als het probleem echt serieus is, is het verstandig om daar deskundige hulp voor te zoeken. Door persoonlijk te zijn en niet met een beschuldigende vinger naar iemand te wijzen is de kans om tot iemand door te dringen veel groter. Nog een tip: uit je bezorgdheid persoonlijk via een privébericht, liever niet openbaar in het dagboek. Ook mag je een van ons (Freya of Willemijn) altijd een berichtje sturen als je je zorgen maakt of stuur een mail naar info@sofit.nl
Bron: Metro
Jaarlijks komen er in Nederland 2400 patiënten met anorexia of boulimia bij, meestal meiden tussen de 15 en 19 jaar. Ouders, huisartsen en leerkrachten moeten alert zijn op de signalen en proberen in te grijpen. Er moet nog wel worden gekeken naar een goede doorverwijsmogelijkheid, op dit moment is het voor een leerkracht nog niet gemakkelijk om iemand met een eetstoornis direct door te verwijzen naar een deskundige.
Alert zijn betekent signalen opvangen. De signalen van een eetstoornis zijn onder andere verandering in het eetgedrag, afvallen of juist aankomen, afzonderen van de groep en veel over het uiterlijk praten. Een ander kenmerk kan zijn ‘gewichtsfobie’.
Bij ons op de site zijn ook deelnemers die worstelen met deze ziekte. Gelukkig zijn de meeste hiervan keihard aan het werk om beter te worden en weer op een normale manier met eten om te kunnen gaan. Wij willen de mensen die hiermee worstelen maar veel steun hebben aan de website en dan met name hun buddies daarom ook niet van de site weren. Maar wij zijn wel erg duidelijk in het onderscheid tussen meiden die toegeven een probleem te hebben en door deze website en de steun juist een positieve draai aan hun leven te geven en pro-ana. Deze worden direct verwijderd.
Maar soms zijn er ook deelnemers die, zonder een eetstoornis te promoten, toch op een verkeerde manier met eten en afslanken bezig zijn. Kom je nou zo iemand tegen en vermoed je dat diegene met een eetstoornis worstelt? Dan mag je daar best iets over zeggen, maar probeer wel goed op te letten hoe je het zegt. Breng het niet beschuldigend maar laat duidelijk merken dat je je zorgen maakt over zijn of haar gezondheid. Leg uit dat het niet goed is voor je gezondheid en spreek je angstgevoelens uit. Als het probleem echt serieus is, is het verstandig om daar deskundige hulp voor te zoeken. Door persoonlijk te zijn en niet met een beschuldigende vinger naar iemand te wijzen is de kans om tot iemand door te dringen veel groter. Nog een tip: uit je bezorgdheid persoonlijk via een privébericht, liever niet openbaar in het dagboek. Ook mag je een van ons (Freya of Willemijn) altijd een berichtje sturen als je je zorgen maakt of stuur een mail naar info@sofit.nl
Bron: Metro
Ook reageren? Het reactieformulier staat onderaan de pagina
