Mijn overgewicht is mijn eigen schuld
Geschreven door Willemijn op 17 februari 2010
Uit een enquête die wij laatst hielden op de website, 772 keer ingevuld, blijkt dat een ruime meerderheid van jullie zijn of haar ouders niet als schuldige ziet van een huidig slecht eetpatroon en overgewicht. Dat is opvallend omdat meestal wordt aangenomen dat de ouders hierbij een grote rol spelen.
Van de ondervraagden noemt 43% de eetgewoontes van vroeger best wel gezond. Er werd regelmatig fruit gegeten en elke dag groente. De meest gegeten maaltijd was de echte Hollandse pot met aardappelen, groente en vlees. Ook gaf de meerderheid aan dat alle maaltijden aan tafel werden genuttigd. Je kunt je echter afvragen hoe gezond dit eetpatroon daadwerkelijk was, aangezien 45% van de ondervraagden aangaf dat zijn of haar ouders last hadden van overgewicht.
"Het is opvallend dat het eetpatroon van de ouders als goed wordt bestempeld, terwijl 45% van de ouders ook al last had van overgewicht. Het kan heel goed zijn dat mensen denken te weten wat gezond is maar dat dit eigenlijk niet helemaal klopt."
Een mogelijke oorzaak van het huidige overgewicht is dat kinderen nooit hebben geleerd om maat te houden. Maar liefst 58% van de ondervraagden geeft aan dat ze vroeger altijd verplicht hun hele bord met eten moesten leegeten. Ook als ze iets niet lusten. Daarnaast mocht een op de vijf elke dag zoveel ongezonde zoete dingen nemen als ze wilden en ook frisdrank werd door een derde dagelijks gedronken. Wat betreft de hartige snacks waren de ouders strenger, dat mocht alleen in het weekend.
Ruim een derde van de ondervraagden werd door de ouders ook niet gestimuleerd om buiten te spelen of te sporten. Veel beweging en het belang daarvan is dus niet van jongs af aan aangeleerd. Van de ouders zelf bewoog maar liefst 65% nauwelijks.
Van de ondervraagden is het grootste deel wel van plan om het zelf beter te doen. Maar liefst 81% geeft aan bij de eigen kinderen heel bewust met eten om te gaan.
"Het is goed dat mensen zichzelf de schuld geven van hun overgewicht en niet een andere oorzaak zoeken. Dat is alleen maar ontkenning van je probleem. Maar als je de resultaten van de enquête ziet zie ik toch wel een verband tussen de gewoontes van de ouders en het overgewicht. De ondervraagden gaven aan dat er weinig werd gevarieerd. En samen met niet altijd voldoende groente en fruit en geen stimulatie tot beweging speelt dit zeker een belangrijke rol."
Onbekend
17 februari 2010 om 08:23
Ik vond sommige vragen een beetje vreemd, waardoor je geen goed beeld van alle deelnemers krijgt.
Bijvoorbeeld op de vraag of mijn ouders mij zeiden dat ik buiten moest gaan spelen, heb ik 'nee' geantwoord.
Dat betekent niet meteen dat ik ook niet gestimuleerd werd om actief te zijn, want ik speelde uit mezelf al buiten, dat hoefde mij niet door mijn ouders verteld te worden.
En zo zijn er nog meer vragen waar je antwoord op wil geven, maar dat antwoord stond niet tussen de keuzes
17 februari 2010, gewijzigd door Wandelaar op 17 februari 2010 om 10:04
Het woord schuld komt in jullie enquête niet voor! Waarop baseren jullie in vredesnaam deze conclusie? Jullie hebben niet eens een waardeoordeel gevraagd in relatie tot onze ouders, het waren puur vragen over feiten van vroeger.
Kunnen jullie niet beter gewoon de statistieken plaatsen, de interpretatie daarvan doe ik liever zelf. Vond de enquête namelijk wel goed en ben benieuwd naar de cijfers.
17 februari 2010 om 10:38
Zelf had ik ook slanke ouders.
Ik at normaal waarbij ik een gewicht had van 58 a 59 kilo en veel deed aan beweging.
Dit is op latere volwassen leeftijd fout gegaan door het eten van verkeerde eetgewoontes en te weinig beweging.
En wat daar de reden van is laat ik mij liever niet over uit :D
18 februari 2010 om 08:01
Ik sluit me helemaal aan bij Lydia27. Ook ik heb de enquete niet gezien dus kan ook niet verder daarop ingaan over antwoorden en vraagstellingen maar wel hieronder:
Afgezien van het feit dat mijn moeder wel overgewicht heeft omdat ze een extreem slecht werkende schildklier heeft, heb ik altijd normaal gegeten, met normale porties, weinig jus over de aardappelen, normaal stukje vlees etc. En vaak werd ik door me moeder letterlijk op straat gezet met de mededeling: Ga maar spelen (ook omdat ze me beu was dan hoor  hahah)
Ook toen ik op mezelf ging wonen dacht ik van nou wat ik voorheen lekker vond en niet mocht hebben van moeders kan ik nu lekker allemaal zelf kopen!!! En geen verplicht bewegen meer, dan sluipen die kilo's er langzaam in!!
Nu eet ik weer zoals ik dat vroeger deed, gezond, kleinere porties, en weinig snoepen en het bevalt me eigenlijk prima!
18 februari 2010 om 12:08
Ik ga mee met Dana81, de vragen werden niet altijd goed gesteld en lieten opties achterwegen, waardoor het beeld juist slecht overkomt terwijl dit niet het geval was.
Volgende keer iets meer variatie en/of duidelijkere verschillen in de antwoorden, dan komt er misschien een beter resultaat uit de enquêtes
18 februari 2010 om 12:29
Ik sluit me aan bij Lydia, denk dat er heel veel Lydiatjes rondlopen!  Als ik naar mijn kroost kijk dat over 2 jaar op kamers wil en zich al verheugd op de ontsnapping aan dagelijks verse groenten, rauwkostgerechten en ander bourgondische geneugten waar moeders graag wat langer voor in de keuken staat, verwacht ik bijna dat zij ook een Lydiatje zal worden. Nu gewoon een gezonde puber met gezond gewicht dat 6 uur per week sport en normaal eet en geen zakgeld uitgeeft aan snaaierijen en snoep.....
En bij ons thuis? Als ik er aan terugdenk word ik er nóg onpasselijk van: vies, zout, vet en veel geprefabriceerd voedsel. En oh ja, het scherrydieet, het mayonaisedieet, brooddieet; ik heb ze als opgroeiende puber allemaal voorbij zien komen; wellicht dat dit juist mijn redding is geweest: van vroegst af aan weerstand opgebouwd tegen maagvulling wat als voedsel werd gezien.....
18 februari 2010 om 12:47
Niet iedereen is zelf schuldig of zijn ouders aan een te hoog lichaamsgewicht. Ik was eerder te licht dan te zwaar totdat ik voor clusterhoofdpijn betablokkers kreeg voorgeschreven. Sluipenderwijs werd ik steeds dikker en zwaarder. Hoe ik ook sportte en hoe weinig ik ook at. Pas na enkele jaren ontdekte ik dat het door de medicijnen kwam. Ik ben naar een goede homeophaat gegaan en heb de betablokkers afgebouwd en de andere natuurlijke medicijnen een aantal jaren gebruikt. Ik viel zonder van eetpatroon of bewegingspatroon te veranderen 20 kg af in 7 maanden tijd. Het vervelende is alleen wanneer je eenmaal te veel vet hebt opgeslagen je nooit meer zo makkelijk slank blijft als daarvoor. Ik moet er nu meer moeite voor doen. Hoewel ik nooit meer zwaarder ben gaan wegen dan ca. 63 kg. (ideaal gewicht ruim 60 kg.)
18 februari 2010 om 13:34
Ook ik heb de enquete niet gezien. Mijn moeder kookte gewoon gezond, veel groente, weinig vlees. Frisdrank en chips alleen in het weekend, snoep zelden of nooit. Het enige dat ze beter had kunnen doen was zelf ontbijten (goede voorbeeld) en zorgen dat ik lunchte. Ik heb van mijn puberteit tot zéker 23 jaar alleen 's avonds gegeten. Dat doet wat met je stofwisseling, kan ik je vertellen. Ik snoepte en snoep weinig, eet inmiddels redelijk gezond, maar heb toch nog nét iets teveel van dat goddelijke lichaam...
19 februari 2010 om 05:02
ik was als kind veel te zwaar en ben toen door de schoolarts door verwezen naar een diëtist en werd ik in de groei op een totale innname van ong. 1000 kcal gezet terrwijl ik wel aan sport deed en elke weekdag 20 km naar school (heen en terug fietste) Mijn ouders waren allang blij dat er wat aan hun dikke dochter werd gedaan en op mijn 16e was ik mollig en niet meer dik maar had ik wel 4 jaar honger gehad. Daarna mocht ik los van alle eetregels en ben ik alleen maar zwaarder geworden.
 Ik geef mijn ouders daar een beetje de schuld van, en mezelf voor de rest.
19 februari 2010 om 08:10
Herkenbaar Renke! Ik werd door de huisarts op dieet gezet omdat ik last had van mijn knie en wat aan de mollige kant was. Wat later gewoon een aangeboren afwijking bleek, trouwens. Als 14-jarige werd ik doorverwezen naar de diëtiste die prompt bijna alle vetten en suikers uit mijn dieet haalde. Het afvallen ging super! Het aankomen daarna helaas ook, want er was geen aandacht voor op gewicht blijven, en ik kon lekker weer eten wat ik wilde.
Sindsdien is het op en af: want ik greep iedere keer terug op dat dieet van de diëtiste. Dat had immers goed gewerkt. Op deze manier heb ik mijn stofwisseling naar de mallemoer geholpen en zit ik nu met de brokken. Het 'anders' afvallen valt me zwaar. Heel zwaar. Ik heb toch steeds de neiging om door te slaan en bijna geen vetten en suikers (koolhydraten) te nemen.
Verder hebben mijn ouders altijd groenten-aardappels-vlees gegeten, nu en dan een patatje 's avonds, chips en frisdrank alleen in het weekend en één snoepje uit school. Helemaal niet slecht dacht ik zo. Mijn ouders kan ik dus zeker niet de schuld geven.
Het is ook mijn eigen schuld, want ik ging mee-eten met mijn man. Die had de reactie van 'uit huis, lekker eten!'. Toen ik alleen op kamers woonde ging het eigenlijk wel erg goed.
8 april 2010, gewijzigd door Kaatje71 op 8 april 2010 om 05:59
Ik denk dat kinderen vroeger niet zo snel te dik werden omdat er gewoon heel anders gespeeld werd dan nu. Ook was de opvoeding vroeger gericht op wat de ouders goed vonden en werd er niet 'gedicussieerd' over wat een kind zelf dacht dat hem was.
Chips en fris waren iets voor in het weekend en de TV ging na het eten pas aan of in het weekend. Buiten spelen was de normaalste zaak van de wereld en je speelde alleen binnen als het regende.
Maar ja, toen kon het ook nog gewoon want toen hoorde je nog niet dagelijks op het nieuws dat er weer een kind ontvoerd, vermoord of verkracht was door een doorgedraaide buurman.
Verder ging je lopend of op de fiets naar school, weer of geen weer en natuurlijk deed je aan sport. Dat deed toch iedereen? Maar....dan gewoon één sport he, anders werd het te duur.
De wereld is gewoon veranderd en dat is niet altijd een goeie ontwikkeling. Wij veranderen mee en ons gewicht daarom ook.
Mijn ouders waren niet dik, maar ook niet superslank. Mijn moeder had de neiging tot overgewicht en waarschuwde me ervoor dat ik haar bouw had en ik dus ook moest letten dat ik niet te dik zou worden.
Bij mij is het dus ook mis gegaan toen ik uit huis ging. Ik had geen ouders meer om me heen die me vertelden wat goed voor me was en wat minder goed en kon mijn eigen (foute) keuzes maken. Dus dat werd lekker lang uitslapen, al mijn vrije tijd voor de TV of in de kroeg aan het bier (hips) en at alleen maar dat wat ik lekker vond.
Dus...mijn conclusie: eigen schuld dikke bult!!
Maar gelukkig is er toch nog wel wat blijven hangen van mijn opvoeding van toen en ben ik bezig weer een beetje de normen en waarden van toen in mijn levetje van nu in te passen.
En....... NEE, ik stem geen CDA!!!
Groetjes,
Kaatje
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.
|
Nog geen lid?
Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan
Meer artikelen van Willemijn
|