Nederland kampt met overgewicht . Veel Nederlandse volwassenen zijn te dik en helaas komen daar nog steeds meer kinderen bij. De overheid probeert het wel tegen te gaan met projecten en voorlichtingen die het moeten voorkomen. Maar als kinderen al zo jong te maken krijgen met 'slank is gezond,' krijgen ze dan geen eetstoornis? De Gezondheidsraad vindt dat we daar te weinig vanaf weten in Nederland.
We proberen het ene probleem te bestrijden maar het volgende probleem dient zich alweer aan. Kinderen vangen mogelijk te veel signalen op dat overgewicht slecht is. Dun zijn is beter. Daar komt nog bij dat ze in bladen en op tv zien dat dun zijn ook nog eens mooi is. De Gezondheidsraad is bang dat je daarmee eetstoornissen in de hand werkt.
Positief en negatief
De overheid is er wel al achter dat je je met voorlichtingsprogramma’s beter kan richten op gezonde voeding en voldoende beweging. Programma’s die gewicht centraal stellen en gewichtsverlies stimuleren zijn negatiever. Deze zouden crashdiëten, ontevredenheid over het lichaam en stigmatisering kunnen versterken.
Advies aan de overheid
Of de ‘goede’ voorlichtingsprogramma’s, dus die mensen aanzetten tot gezond eten en bewegen, geen eetstoornissen tot gevolg hebben bij kinderen is nog onduidelijk. Daarom adviseert de Gezondheidsraad de overheid om onderzoek te doen naar in hoeverre gezondheisvoorlichting in Nederland eetstoornissen bij jonge mensen veroorzaakt.
Wat is de Gezondheidsraad?
De Gezondheidsraad is een onafhankelijk adviesorgaan dat als taak heeft ministers en parlement te adviseren over de stand van wetenschap op het gebied van de volksgezondheid en het gezondheids(zorg)onderzoek.
Bron: Gezondheidsraad
We proberen het ene probleem te bestrijden maar het volgende probleem dient zich alweer aan. Kinderen vangen mogelijk te veel signalen op dat overgewicht slecht is. Dun zijn is beter. Daar komt nog bij dat ze in bladen en op tv zien dat dun zijn ook nog eens mooi is. De Gezondheidsraad is bang dat je daarmee eetstoornissen in de hand werkt.
Positief en negatief
De overheid is er wel al achter dat je je met voorlichtingsprogramma’s beter kan richten op gezonde voeding en voldoende beweging. Programma’s die gewicht centraal stellen en gewichtsverlies stimuleren zijn negatiever. Deze zouden crashdiëten, ontevredenheid over het lichaam en stigmatisering kunnen versterken.
Advies aan de overheid
Of de ‘goede’ voorlichtingsprogramma’s, dus die mensen aanzetten tot gezond eten en bewegen, geen eetstoornissen tot gevolg hebben bij kinderen is nog onduidelijk. Daarom adviseert de Gezondheidsraad de overheid om onderzoek te doen naar in hoeverre gezondheisvoorlichting in Nederland eetstoornissen bij jonge mensen veroorzaakt.
Wat is de Gezondheidsraad?
De Gezondheidsraad is een onafhankelijk adviesorgaan dat als taak heeft ministers en parlement te adviseren over de stand van wetenschap op het gebied van de volksgezondheid en het gezondheids(zorg)onderzoek.
Bron: Gezondheidsraad
Ook reageren? Het reactieformulier staat onderaan de pagina
27 augustus 2010 om 01:21
Ik maak me hier weldegelijke zorgen over. Bij mijn dochter op school spreken ze regelmatig over gezonde voeding. Men richt zich dan op de voeding en niet op het feit dat overgewicht slecht voor je is.
Maar de kinderen (waaronder mijn dochter) lijken deze link zelf te leggen en als ik een logeetje heb zitten ze samen te discuseren wat ze aan mij vragen voor lekkers. Word je daar niet dik van?
Zelf ben ik dik maar wij eten elke avond van de week aardappels groenten en vlees met 1 of 2 keer per week iets minder gezonds (patat, lasagna of pizza of nou ja..). Het dik zijn zit hem bij mij in het stiekum over eten in een moeilijke tijd. Mijn dochter krijgt netjes een appeltje of druiven of paprika /komkommer stukjes mee naar school en vind dit lekker.
Voor haar zorg ik altijd dat zij een keuze heeft tussen meerdere gezondere dingen en ook ongezonde dingen omdat ik vind dat dat de manier is om te leren om gezond te eten. later zal zij zelf ook die keuzes moeten maken. Wel geef ik haar dan het voorbeeld door zelf het gezonde te kiezen. (het ongezonde ging (haha) er dan om 0000 uur wel doorheen
Over het dik zijn van mij praten we wel eens maar we doen dit op positieve wijze. Dat wil zeggen de nadruk ligt op gezond zijn. Deze gesprekken hebben dan een geruststellend karakter aangezien zij zegt bang te zijn omdat ik dik ben en dat ze zeggen dat dat ongezond is.
En toch doordat de overheid deze beslissingen neemt heeft mijn dochter zo'n verkeerde kijk op gezond eten en dik zijn. Het maakt haar bang en ze controleerd hoe ze eruit ziet. (mama vind je mijn benen dik?) Dat doet me zeer en ik kan het niet uit haar praten want als ik het er met haar over heb dan is het steevast, ja maar die mevrouw of ja maar juf zegt dat..
En misschien vergeet of zie ik mijn eigen aandeel niet (wees vrij mij hier dan op te wijzen) maar ik neem het de school en de overheid wel kwalijk en ben bang dat ze een ongezonde levenstijl ontwikkeld. Want juist een patatje soms hoord erbij.
Ik zou dan eerder denken dat school meer sport momenten moet aanbieden of dat ze voorzieningen moeten creeeren waar kinderen gratis naar toe kunnen om met sporten en spellen mee te doen. Dit kost ook geld, maar deze hele campagne nog meer als meerdere kinderen in de zorgverlening terecht komen later.
Kortom, slechte zaak en zeker zorgwekkend als je het mij vraagt. Of die kleine van mij ooit een stoornis krijgt weet ik natuurlijk niet. Dat vind ik ook wat te vooruitdenkend maar hoe ze er nu mee om gaat vind ik al sneu. Een kind moet het zelf ontdekken met hulp van de ouder en een patatje hoord erbij zonder dat een 7 jarige denkt of ze er nu wel of niet dik van wordt. Dat is niet haar taak en eigenlijk ook een te grote verandwoording! als je het mij vraagt.
Ik weet wel dat ze ondanks dat ik dik ben wel een goed voorbeeld krijgt. Maar nu genoeg
straks verveel ik mensen 
Maar de kinderen (waaronder mijn dochter) lijken deze link zelf te leggen en als ik een logeetje heb zitten ze samen te discuseren wat ze aan mij vragen voor lekkers. Word je daar niet dik van?
Zelf ben ik dik maar wij eten elke avond van de week aardappels groenten en vlees met 1 of 2 keer per week iets minder gezonds (patat, lasagna of pizza of nou ja..). Het dik zijn zit hem bij mij in het stiekum over eten in een moeilijke tijd. Mijn dochter krijgt netjes een appeltje of druiven of paprika /komkommer stukjes mee naar school en vind dit lekker.
Voor haar zorg ik altijd dat zij een keuze heeft tussen meerdere gezondere dingen en ook ongezonde dingen omdat ik vind dat dat de manier is om te leren om gezond te eten. later zal zij zelf ook die keuzes moeten maken. Wel geef ik haar dan het voorbeeld door zelf het gezonde te kiezen. (het ongezonde ging (haha) er dan om 0000 uur wel doorheen
Over het dik zijn van mij praten we wel eens maar we doen dit op positieve wijze. Dat wil zeggen de nadruk ligt op gezond zijn. Deze gesprekken hebben dan een geruststellend karakter aangezien zij zegt bang te zijn omdat ik dik ben en dat ze zeggen dat dat ongezond is.
En toch doordat de overheid deze beslissingen neemt heeft mijn dochter zo'n verkeerde kijk op gezond eten en dik zijn. Het maakt haar bang en ze controleerd hoe ze eruit ziet. (mama vind je mijn benen dik?) Dat doet me zeer en ik kan het niet uit haar praten want als ik het er met haar over heb dan is het steevast, ja maar die mevrouw of ja maar juf zegt dat..
En misschien vergeet of zie ik mijn eigen aandeel niet (wees vrij mij hier dan op te wijzen) maar ik neem het de school en de overheid wel kwalijk en ben bang dat ze een ongezonde levenstijl ontwikkeld. Want juist een patatje soms hoord erbij.
Ik zou dan eerder denken dat school meer sport momenten moet aanbieden of dat ze voorzieningen moeten creeeren waar kinderen gratis naar toe kunnen om met sporten en spellen mee te doen. Dit kost ook geld, maar deze hele campagne nog meer als meerdere kinderen in de zorgverlening terecht komen later.
Kortom, slechte zaak en zeker zorgwekkend als je het mij vraagt. Of die kleine van mij ooit een stoornis krijgt weet ik natuurlijk niet. Dat vind ik ook wat te vooruitdenkend maar hoe ze er nu mee om gaat vind ik al sneu. Een kind moet het zelf ontdekken met hulp van de ouder en een patatje hoord erbij zonder dat een 7 jarige denkt of ze er nu wel of niet dik van wordt. Dat is niet haar taak en eigenlijk ook een te grote verandwoording! als je het mij vraagt.
Ik weet wel dat ze ondanks dat ik dik ben wel een goed voorbeeld krijgt. Maar nu genoeg
straks verveel ik mensen
