Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Thursday, January 14, 2016

SamZiej woog op het moment van schrijven 76.00 kg (bmi: 28.60).

Vanochtend ben ik naar de dokter geweest. Deze dokter kende ik nog niet, maar van een vriend hoorde ik dat het geen fijne dokter is. Ik heb weinig te zeggen over wat voor dokter ik wil, want ik woon op een GGZ terrein waar je verplicht naar de dokter op het terrein moet.
Hij oogde als een redelijke man, maar ik had in mijn achterhoofd wat die vriend van me zei. Hij had mijn dossier uitgeprint, want hij kende me niet. Blijkbaar had de begeleiding gemeld dat ik vermoeid en humeurig ben en dat ik vocht vasthoud. Ik had niet eens kunnen vertellen over mijn buikklachten en hij concludeerde al dat het geestelijk is. Dat het door stress komt. Ik werd kwaad, maar ik nam bewust mijn ademhaling zodat ik niet uit mijn vel sprong. Wel liet ik hem duidelijk merken dat ik er oneens over ben. Ik vind het logisch dat ik humeurig ben; ik heb iedere dag last van mijn buik, ik heb weinig en onregelmatig ontlasting en zodra ik een maaltijd op heb, staat mijn buik bol en voel ik rare dingen in mijn buik. Zoals gisteren voelde ik veel spanning in mijn buik en op een bepaalde plek voelde ik iets trillen en het leek te 'zoemen'.
Ik opperde dat het niet geestelijk is en dat ik een onderzoek wil. Ik dacht gelijk aan het verhaal van een kennis, Brenda, die ook naar de dokter ging met buikklachten en hij zei dat het ook geestelijk was. Achteraf bleek dat ze blindedarmontsteking had en met spoed naar het ziekenhuis moest.
Hij heeft mijn buik onderzocht en denkt aan een bacterie in de dikke darm, maar ik moet getest worden (ontlasting, bloed). Ik vind dat logischer, want ik deze klachten al 3 weken sinds ik een hele rode biefstuk heb gegeten. Ik weet van mezelf dat ik er niet goed tegen kan, dat ik vaak na het eten van rode biefstuk diarree heb.

Pff, dit moest ik kwijt. Rot dokter.

Hopelijk ga ik dit jaar verhuizen. Hoogstwaarschijnlijk ga ik samenwonen met mijn vriend. Ik heb een beetje last van bindingsangst en verlatingsangst (echt een super combinate -.-) en afhankelijk van hoe ik me voel ben ik er wel of niet voor samenwonen. Als ik vrolijk ben wil ik samenwonen en als ik niet lekker in mijn vel zit wil ik alleen wonen.
Natuurlijk hebben we dan een groter huis en heb ik meer ruimte, maar nu hebben we beiden een eigen appartement. We zijn elkaars buren en ik zit voornamelijk in zijn appartement. Maar het benauwd me ook dat als ik samenwoon dat ik niet kan vluchten, dat het een hoop gedoe is als je uit elkaar gaat en voornamelijk ben ik bang voor mijn vrijheid. Ik bedoel daarmee dat als ik alleen op mijn appartement zit, kan ik helemaal in mijn element zijn; zingen, tegen mezelf praten, beetje rommelen of iets creatiefs doen. Ik ben eigenlijk gewend om alleen te zijn. Ik moest ook ontzettend wennen dat mijn vriend veel visite uitnodigde. Ik was gewend mezelf te isoleren van de buitenwereld en zelf de regie had wie nou in mijn wereldje kwam of niet. Ik had ook het gevoel dat mijn agenda vol met afspraken stond van hem. Het voelde of ik geen rust kreeg. Ik kreeg een hekel aan de visite, en blijkbaar liet ik ook merken dat ik geen visite wenste. Maar na een ruim halfjaar begon ik sociaal ook te groeien en kon ik gaan genieten van visite. Het is wel nog steeds zo dat mijn vriend met mij moet overleggen als iemand op visite wil komen. Zoals afgelopen zondag kwamen er 3 mensen en spontaan kwam mijn vader ook langs. Een middagje vind ik echt niet erg, en ik heb ook genoten van de gesprekken, maar ik was die week erg brak, dus voor het avondeten moesten ze pleitte zijn.

Vanmiddag hebben we ons eerste huisbezichtiging. We hebben beiden wajong, maar we kwamen erachter dat een huis kopen goedkoper is dan huren. Het is een opknaphuis (echt het ziet er niet uit op de foto's) en ik vind dat er een onrealistisch bedrag voor wordt gevraagd. Maar ik wil toch gaan kijken en kan ik vragen waar de koopprijs op gebaseerd is. Ik heb een soortgelijk huis dat er beter aan toe was gezien voor 105.000 euro, maar voor dit huis vragen ze 129.500 euro. Echt belachelijk, want het geld dat je moet investeren om het op te knappen haal je er absoluut niet uit.
Mijn vriend is heel handig, het is bijzonder wat hij kan maken van hout. Zo heeft hij me dingen laten zien wat hij heeft gemaakt in het huis van zijn ouders. Jammer dat hij er weinig mee doet. Een tijd geleden hadden we het erover om meubels op te knappen en door te verkopen. Soms hadden we het erover om een vintage winkel te beginnen en dat we de meubels zelf restaureren.
Het zijn allemaal droompjes ;)

Op zich gaat het eten goed. Beter dan vorige week. Ik at gisteren 3 boterhammen (1 kaas, 1 pindakaas 1 kipfilet) en 's avonds een halve bord broccoli, 80 gram kip en een beetje gekookte aardappels. Ik zat niet echt vol na het eten, dus later heb ik nog een cup-a-soup op en 4 of 5 dropjes. Vanavond eten we boemboe sperziebonen, 80 gram kip en gekookte aardappels. Ik wil onder de 76 kilo komen!!

January 14, 2016 om 06:00
Hey Samziej,

Goed om te horen dat je ontbijt en/of luncht.
Hier mee doorgaan, dat maakt je alleen maar sterker.

Maar wat betreft een huis kopen....het mag dan wel goedkoper zijn maar is het ook verstandig...
Als blijkt dat het niet gaat op de manier die jij graag wilt, wat is dan de optie? Huis verkopen? Tegen een lagere prijs? Restschuld opbouwen...

Ik denk dat het verstandiger is om een huis te huren, dan maar iets meer geld kwijt. Maar als er iets kapot gaat in het huis bel je gewoon de woningstichting, met een koophuis zijn die kosten ook voor jullie. OZB moet je ook als huiseigenaar betalen.

Als blijkt dat het uiteindelijk niet lukt, het samenwonen, dan kan 1 van jullie gewoon opzoek naar een ander huisje.

Kopen kan dan altijd over een paar jaar nog.

Groetjes Klaas
January 14, 2016 om 08:33
Hoi hoi,

he wat een nare arts is dat.
Zelf werk ik in de GGZ als verpleegkundige. Ik kan wel zeggen dat de artsen die bij ons werken erg serieus zijn en eerst somatisch uitsluiten alvorens het op iets psychisch te gooien.

En wat je benoemd met verlatings angst en bindingsangst dat ken ik ook. Ik had dat ook, al in iets mindere mate denk ik dan da tjij dat hebt. Bij mijn huidige vriend dreigde ik in het begin erg snel met uitmaken als we alleen al ruzie hadden. Mijn vriend zei dan altijd: Ik ga niet zo snel bij ej weg hoor. Dat heeft mij heel erg geholpen om in te zien dat je ook ruzie kan maken zonder dat je gelijk uit elkaar gaat. Het hoort erbij. En hij zal mij niet gelijk verlaten als ik boos word. (ik was daar nl erg bang voor om pijn gedaan te worden)

En bindingsangst had ik ook.. dat ik bijvoorbeeld af en toe mijn eigen ruimte nodig heb. Mijn vriend is een echte knuffeldier en ik wat minder. In het begin was het moeilijk voor ons beide om er een balans in te vinden, maar nu gaat het al veel beter.

Heel veel succes met een huis zoeken. Volg je gevoel er gewoon in!
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan