Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Wednesday, June 14, 2017

Loesanne woog op het moment van schrijven 125.20 kg (bmi: 43.84).

En zo tikt de tijd door....de dagen dat ik niet zo'n goede lijnster ben gaan veel sneller dan de dagen waarop ik me streng aan de regels houd.... Vorige week moest ik op halfjaarlijkse controle in het ziekenhuis en ik was zo verschrikkelijk bang, in het afgelopen half jaar zijn meerdere mensen die mij lief waren overleden aan kanker, waaronder mijn zus, alles wat ik nog had van vroeger.... Hierdoor ben ik het vertrouwen in mijn eigen lichaam kwijt geraakt, bij alles wat ik voel denk ik : "Het zal toch niet weer ?" Maar nee, alles was prima, de onderzoeken, de CEA waarden, mijn gewicht ....(pfffffft, hahahahahahahahahahaha) Ik kon de specialist maar nauwelijks geloven, kreeg koffie, de casemanager bleef bij me tot ik wat rustiger was want ik begon te janken en kon niet meer ophouden , alle spanning van de afgelopen maanden kwam eruit. Toen ik na een half uur rijden thuis kwam was het nog niet over en bij het zien van mijn man en het horen van de kids aan de telefoon begon ik steeds weer opnieuw. Wat kun je jezelf toch aandoen ? We hebben er een flinke borrel op gepakt en zijn lekker wezen eten, moet kunnen, maar ik blijf in jubelstemming en vind dat ik feest moet blijven vieren ... ;-) . Ik heb dit maar als verloren week aangetekend, wonder boven wonder ben ik niets aangekomen, en met in 4 dagen nog 3 feestjes voor de boeg heb ik maar besloten om mezelf maandag weer te herpakken. Wegen doe ik pas weer maandag over een week ;-). Hoe gaat het met jullie allemaal ?
:hugsandkisses:
groetjes Loesanne

June 14, 2017, gewijzigd door Kwartjes op June 14, 2017 om 13:58
Lieve Loesanne,

Na een traumatische gebeurtenis is het een heel normale reactie dat je bang bent. Het zou toch niet weer...., maar gelukkig is het goed. Huilen lucht op, het ruimt op, het maakt letterlijk iets "vrij" in je lichaam. Het zorgt dat de energie weer gaat stromen in je lichaam. Soms voel je dat letterlijk doordat iemand met koude handen, weer warme handen krijgt als de tranen vloeien. Geef je geen gehoor aan verdriet dan "slibt" er langzaam iets dicht in je lichaam. Of je dat nu wilt of niet. "In de volle diepte van je verdriet zit troost." Daarna een borreltje en een etentje om de goede uitslagen, vooral de CEA waarden te vieren. Ga er volgende week weer voor lieverd.



Liefs en een fijne avond,

˜”*°•.˜”*°• Kwartjes •°*”˜.•°*”˜
June 22, 2017 om 19:21
Dankjewel Kwartjes xx. Wat ben ik blij dat het wat minder warm wordt....pffffft.....hang als een dood vogeltje op de bank met alle ramen en deuren dicht en het licht uit. Kook niet, geen wasdroger aan....geeft allemaal warmte ! Alleen de koffiepot mag af en toe aan ;-) ......was afzien vandaag.....voor jullie ook ?
Liefs en een fijn weekend....Loesanne
:kampvuurtje:
June 23, 2017 om 05:32
Met deze hitte hebben we pas 's avonds buiten gezeten. Binnen hebben we airco en dat scheelt. Gistermiddag begaf de airco het even. Te warm. Ik ben ook blij met deze temperatuur.

Liefs en een fijn weekend,

˜”*°•.˜”*°• Kwartjes •°*”˜.•°*”˜
June 29, 2017 om 13:22
hallo loesanne
ik ben ook eens weer aan poging 1000 begonnen alleen nu 10 kilo meer pff .Ik heb ook een hoog gewicht.nou de gedachten gang was goed wandelen 15 km per week en iets meer eten.toen werd het winter en een hoop pijn...en toen werd het blijven eten en niet meer wandelen me zoon ging de deur uit en ik ging minder werken helemaal de verkeerde combi bleek....misschien hebben we wat aan elkaar ik hoop gauw een berichtje van je te krijgen.jij ook succes
July 7, 2017 om 04:20
Ha Loesanne,
Een beetje late reactie, maar evengoed bedoeld. Zoals je weet ben ik op vakantie geweest.
Wat heerlijk dat alles goed was. Die spanning heeft zich steeds meer opgehoopt in je lichaam en dan moet je gewoon wel huilen om dat allemaal weer los te kunnen laten. Als ik bij mezelf kijk, vind ik het zelf vaak balen als ik moet huilen, maar de mensen om me heen vinden het heel normaal. Maar het goede nieuws was zeker een etentje waard. Natuurlijk willen we afvallen, maar er zoiets belangrijks mag gevierd worden, zelfs met een etentje.
Ik hoop dat het inmiddels weer lukt om de draad op te pakken en het lijntje weer verder te laten zakken. Ik wens je in ieder geval heel veel succes.
lieve groetjes Christine
July 22, 2017 om 06:17
Dat is niet zo mooi Loesanne. Wees er nog voorzichtig mee. Gelukkig zijn de kilo's er niet aangevlogen.



Liefs en een fijn weekend,

˜”*°•.˜”*°• Kwartjes •°*”˜.•°*”
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan