Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Friday, May 11, 2007

Destina woog op het moment van schrijven 65.00 kg (bmi: 23.88).


Toen ik in Nederland kwam had mijn zwager een zoontje van 3. Hij (Erdem)was erg schattig en aangezien van mijn kinderliefde waren we snel vriendjes. Hij bleef vaak bij mij slapen en hielden we veel van elkaar. Ik en mijn (ex)schoonzus waren samen zwanger en we hebben allebei een dochter gekregen. Ik was nog thuis en paste ik ook op haar dochter. Ik heb de meisjes net een tweeling verzorgd. Natuurlijk was Erdem nog steeds mijn oogappeltje.

Toen Erdem 6 was gingen mijn zwager en schoonzus uitelkaar. Zij heeft kinderen meegenomen en ging met iemand anders trouwen. Zij liet de kinderen ons niet meer zien. Het was erg pijnlijk. Ik heb jarenlang over hun gedroomt. Mijn zwager heeft wel gevochten in de rechtbank om hun te kunnen zien, maar ze zijn met veel leugens in geslaagd om dat te voorkomen. De kinderen waren ook hersengespoeld en gingen hun vader haten.

Ik heb een paar keer geprobeerd aan hun adres te komen, maar werd bedreigd door haar nieuwe man. "Laat ons met rust!"

Dit verhaal is altijd pijnlijk geweest voor mijn schoonmoeder, zwager en hele familie. Onze enige hoop was, als de kinderen 18 zijn komen ze ons opzoeken.

Erdem is in april 19 geworden. Cemre heeft hem afgelopen zondag toevallig op een site (partypeeps) gevonden. Ik was helemaal blij. Ze ging met hem praten, maar hij was boos op ons dat we hun niet meer hebben gezocht. Hij wist de hele verhaal niet natuurlijk.

Ik heb met hem gesproken. Verhaal van onze kant heb ik hem verteld. Hij was helemaal in tranen. Uiteindelijk heeft hij besloten om ons te bezoeken. Met enige voorwaarde dat zijn moeder dat niet moest horen en het geheim blijft. Ik heb mijn schoonmoeder en zwager bij ons thuis geroepen. Natuurlijk niets verteld.

Hij kwam naar de treinstation. Hij was lang, knap en nog steeds schattig. Ik ging hem in tranen omhelzen en wilde niet loslaten. Toen we thuis kwamen was zijn vader en oma helemaal gek geworden. Ze hebben hem gelijk herkent. Iedereen was aan het huilen. Vader en zoon hebben elkaar na 12 jaar ontmoet. Het was hartverscheurend.

Hij heeft nu uiteindelijk zijn vader gekend en zijn verhaal gehoord. Hij is niet meer boos op hem. Af en toe stuurt hij berichtjes dat hij ons nooit meer kwijt wilt.

Zaterdag komt hij weer. Mijn kleine Erdem komt nog een keer. Iedereen is erg blij en zijn vader is trots als wat.

Nu het meisje, maar het komt nog. Zij is nog jong en misschien wie weet komt zij ook een keer met haar broer mee.

Nu mijn vraag is: waarom is het noedig als de mensen uitelkaar gaan, de kinderen eronder laten lijden? Wat voor nut heeft het om de kinderen aan de andere ouder niet te laten zien? Dom...

Ik wilde dit even kwijt. Bedankt voor het lezen..

Liefs,

Ozlem




Deze pagina is al meer dan vier weken geleden aangemaakt.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan