Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Monday, August 25, 2008

Yonesca woog op het moment van schrijven 66.50 kg (bmi: 21.96).

28 augustus:

Vandaag was het een leuke, maar zeer moeilijke dag. Om 12u stond er een optreden in Brussel op het programma waar ik samen met mijn zus naartoe ging gaan. We hebben samen al vroeg de trein genomen om eerst nog een kebab te kunnen gaan halen, even langs te gaan op de grote markt en het park te vinden. De kebab bleek nog niet open te zijn, waarna mijn zus besloot dat ze toch eigenlijk meer zin had in een broodje. Wij dus samen naar de broodjeszaak, waar ik het ontzettend moeilijk vond een keuze te maken. 'Zou ik kaas met groentjes nemen of niet?', 'Zou ik saus op mn broodje laten doen of niet?', 'Zou ik toch maar eens eentje met pesto, mozarella en tomaat nemen of toch maar niet?', ik werd echt gek van mezelf! Uiteindelijk heb ik mezelf toch zover gekregen om het gezond te houden en besloot ik een bruin broodje met alleen maar groenten en zonder saus te nemen. Ik had al razende honger, ook al was het nog maar 11.30u en alleen al daarom was ik blij dat mijn zus erbij was. We zijn naar het park gewandeld, hebben daar gewoon wat zitten wachten en zijn uiteindelijk toch
beginnen eten rond 11.45u. Ons broodje was op tegen dat het optreden begon en dat was maar goed ook, want anders hadden we niet kunnen applaudiseren. Het was echt waar gewoon GEWELDIG! Enkele kippevelmomenten gehad, en dat maakt een optreden altijd nog beter. Nadien met een vriendin van mn zus naar die haar werkplaats gewandeld (uit nieuwsgierigheid) en van daar dan terug naar de grote markt. Mijn zus ging nog naar een tentoonstelling gaan, maar dat is niet zo aan mij besteed. Daar namen we dus afscheid en dat was het begin van een nachtmerrie. Ik had geld op zak (had de trein moeten betalen), kwam voorbij een ijsjeskraam, had zin in ijs...en ik kocht er ook eentje. Ik had mezelf voorgenomen het niet te doen (het was nog niet eens deftig 13.15u gepasseerd!), maar het was echt waar gewoon sterker dan mezelf. Het "probleem" is ook dat je daar eerst moet betalen voor je de smaken van je ijsje kan kiezen...en ja...mijn eetbuidrang had gesproken en ik koos voor een hoorntje met 2 bollen. (Terwijl ik goed genoeg wist dat dat een eetbui ging uitlokken, aangezien het echt gigantisch grote bollen waren en ik eigenlijk niet eens honger had!) Ook mijn eetbuidrang koos de smaken: cookies en chocolade, 2 echte eetbuismaken. Terwijl ik mijn ijsje opat voelde ik me echt slecht, ik zat in een ware tweestrijd, maar toch bleef ik eten. Tegen dat ik anderhalve bol opgegeten had, nam ik enkele happen van het hoorntje (wat ik eigenlijk helemaal niet graag eet!) en proefde ik hele stukken koekjes en chocolade. Ik wist dat dit het punt was waar de rest van de avond zou van afhangen. Als ik het ijsje zou opeten, zou ik sowieso in het station nog iets te eten halen, dat zou ik opeten in de trein terwijl ik al zou nadenken over wat ik kon eten als ik thuis kwam. Met een beetje geluk zou ik het dan tot etenstijd volhouden, waarna ik me zou volproppen met chocolade, koekjes en nog meer ijs. Het was moeilijk, net alsof ik een beslissing moest maken waar mijn leven van afhing. En ik ben blij dat ik de juiste beslissing genomen heb. Ik heb de resten van mijn ijsje (3/4 hoorntje met enkele brokken koek en chocolade met een heel klein beetje ijs) in de dichtsbijzijnde vuilnisbak gekieperd en ben opweg naar het station gegaan. Met angstige blikken richting de etalages liep ik langs heerlijk uitziende chocolade, ijsjes, warme wafels,... Ik was bang, héél bang. Ik had geld, dus ik kon...maar ik wilde niet! Ik wilde echt niet! Ik heb dan maar beslist om mijn ticket te gaan kopen en nog even langs te gaan in de krantenwinkel om een tijdschrift te gaan kopen (dit had ik mezelf voorgehouden als beloning als ik 3 dagen eetbuivrij zou zijn). Doordat ik geen keuze kon maken, heb ik mijn trein gemist, wat er dan weer voor zorgde dat ik gedoemd was nog langer in het station en de stad te blijven. Een half uur heb ik rondgelopen, angstig, maar niet doelloos. Ik ben uiteindelijk nog een blikje cola light gaan kopen (om de eetbuidrang tegen te gaan), ben op de trein gesprongen en ben naar huis gegaan. Ja, ik zat op de trein al plannen te maken wat ik zou kunnen eten als ik thuis kwam, maar hey...daar stapte mijn zus plots uit dezelfde trein! Gered door mijn zus, wie had dat nog gedacht! We zijn dan nog naar de bibliotheek gegaan en daarna naar de winkel...en tegen dan was het etenstijd! Als ik het vanavond deftig hou qua tussendoortje (fruit en yoghurt), is dit al bij al (nog) een geslaagde dag.

Ik voel de hoop opborrelen in mijn buik. Kan ik het? Ben ik sterk genoeg? Ik wil er alvast volledig voor gaan!

---------------------------------------------------------------------------

25 augustus:

Ik ben weer terug: dik, eetgestoord, uitgeput en volledig op!

Veel valt er niet meer te zeggen, behalve dan dat ik me slechter voel dan ooit. Deze ochtend ging ik op de weegschaal staan: 66,5kg wat dus betekent dat ik op vakantie alleen al meer dan 3 kilo ben aangekomen (wist niet dat dat mogelijk was in 3 weken!) en het resultaat daarvan is dat ik dus terug bij af ben. Geen enkel kledingstuk past me nog, afgezien van enkele hele losse flodder broeken. Ik voel me lelijk, dik en ik ben echt doodop. Ja, ik heb proberen te genieten van de reis, zoiets maak je namelijk niet elke dag mee, maar het was te moeilijk. Elke ochtend ontbijtbuffet, elke middag of avond op restaurant (vaak nog met buffet), de andere hoofdmaaltijd was een broodmaaltijd in de auto of in onze kamer (en veel keuze was er niet om op het brood te doen) en dan tussendoor nog bijna elke dag een ijsje/pannenkoek/taart/koekjes/chocolade/... en nog veel meer. Nee, dit was echt niets voor mij. Ik heb me heel ongelukkig gevoeld daar in het verre Ijsland, en omdat ik ook wou genieten van mijn reis heb ik dat zelfs vaak proberen aan te geven. En weet je wat mijn ouders en zus deden? Me gewoon uitlachen in mijn gezicht. "Yonesca, stelt u niet zo aan. Ge hebt helemaal niet teveel gegeten, hoogstens een koffiekoek meer dan ons." Is het dan normaal om elke ochtend meer dan 1200kcal naar binnen te spelen? Ik heb hen zo vaak gezegd dat ze me moeten tegenhouden als ik chocolade wil eten tussendoor, of nog een ijsje neem ook al heb ik al enkele koekjes op, of wanneer ik nog maar eens wil gaan opscheppen tijdens het buffet ook al ben ik al 3 keer geweest. Ik zelf was er echt te zwak voor, ik kon het niet alleen. Ik had nood aan hun hulp, vroeg ze, maar kreeg ze niet. Ik heb hier de 'tip' gekregen om eerst mijn bord vol te scheppen met fruit en groenten tijdens het buffet (dat was ook mijn plan geweest), maar spijtig genoeg was dat onmogelijk. Zo goed als alle groenten en fruit moeten ingevoerd worden in Ijsland, waardoor ze ontzettend duur zijn. Het gevolg daar van is dat ze amper groenten en fruit serveren, zelfs tijdens een buffet. In de ochtend waren er vaak groenten (komkommer, paprika en tomaat) en heel af en toe wat fruit (meloenstukjes of ananas), maar de hoeveelheid was zo beperkt dat ik onmogelijk zelfs 1 goede portie fruit of groenten kon eten. Ik heb me in de ochtend dus maar proberen te voldoen met cornflakes/muesli met yoghurt of melk, maar ik ben er bijna 100% zeker van dat het telkens volle melk en yoghurt was. Aan brood (lees: wit toastbrood) moest ik niet beginnen, want daar kan ik er 20 van eten zonder zelfs nog maar een vol gevoel te hebben. Ook in de avond als het buffet was (vooral op de boot, want dan kan je bijna niet anders dan daar te gaan eten), had ik amper keuze qua groenten. Bijna alle schotels waren met vlees of vis en daar zaten vaak de groenten tussen. Sla, daar hebben ze volgens mij nog nooit van gehoord, laat staan van bonen of courgettes. Resultaat: Yonesca steekt zich vol met pasta en gebakken aardappelen en taart. Omdat het moet? Nee, het moet niet, maar eigenlijk had ik geen keuze. Ik werd half gedwongen, niet door iemand, maar door schuldgevoelens. Mijn ouders betaalden het eten (wat zeker niet goedkoop was! en ik ben al heel gevoelig voor geldkwesties) en van mij werd verwacht dat ik genoeg at voor dat geld.

Ik neem mezelf zoveel kwalijk, maar deze keer ben ik ook echt boos op mijn ouders. Nee, zij moeten mijn eetstoornis niet genezen, maar ze kunnen me wel helpen. Ze willen blind zijn, zelfs al ligt hun dochter op de grond te schuddend van het wenen. Het ergste van al is dat ik niet weg kon. Ik was verplicht bij ze te blijven, ik kon niet weg. Ik had gehoopt dat we veel zouden gaan wandelen enzo, maar daar is helemaal niets van gekomen! Ja, het was een prachtig land en ik heb ontzettend genoten van de natuur. Maar ik kan het spijtig genoeg geen geslaagde reis noemen.

Ik weet dat ik hulp moet gaan zoeken, dat ik hier echt uit moet voor ik het echt opgeef. Maar deze reis heeft zoveel energie en geld gekost, dat er amper iets overblijft. Ik zou normaal woensdag naar mn psychologe moeten, maar zij heeft net afgebeld omdat ze ziek is. Net wat ik nodig had! *zucht* De therapie loopt op zijn einde, ik moet opzoek naar een nieuwe psychologe, mijn ouders gaan binnen anderhalve week voor 10 dagen weg (help geen sociale controle meer!! maar misschien wel wat rust), school gaat terug beginnen,... Ik heb tijdens de reis heel veel nagedacht over wat ik wil. En ergens zou ik 'graag' terug in opname gaan omdat ik merk dat ik het echt niet alleen kan, maar het past en gaat gewoon niet nu. Ik wil het nog eens proberen alleen, wil kijken of het me wel lukt als ik terug alleen op kot zit (nieuwe omgeving, nieuw begin?) en wat rust heb... En ik heb met mezelf afgesproken dat als het nog steeds niet beter is tegen november, ik terug voor een opname (of intensievere therapie) ga gaan. Ik hoop dat ik mezelf zo ver kan krijgen als het me niet alleen lukt, maar hier staat het in ieder geval zwart op wit.

Ik ga echt nogmaals proberen er tegen te vechten, terug die eetbuien wegkrijgen, terug afspreken met mensen, rust zoeken wanneer ik het nodig heb, niet teveel ruzie proberen te maken hier thuis, terug héél langzaam aan wat gewicht verliezen (hopelijk gewoon door eetbuivrij te blijven),...
Ik ga mn best doen, echt waar! En ik hoop dat ook jullie nog een beetje in mij geloven en me nog de steun van vroeger willen geven.

---------------------------------------------------------------------------

Doelstellingen voor deze week (25 tot 31 augustus):
- maximum 3 eetbuien
- elke dag 2 flessen van 75cl leeg drinken + bij elke hoofdmaaltijd een glas water --> mislukt op woensdag
- 3 keer een buitenshuisactiviteit plannen (moet niet voor een hele dag) --->woensdag naar mijn ex, donderdag optreden in het park
- een tekening maken of tekst schrijven (of andere creatieve opdracht)

August 25, 2008 om 07:37
Heeee lieve Meid,
:vluchten:Rampen hé die buffetten, zoveel lekkers en zoveel honger. Jij weet wat echte honger is. Dan is het ook niet zo gek hoor, dat je geen nee kunt zeggen en dan wordt je ook nog gestraft door je hele omgeving. Zelf straf je, omdat het natuurlijk zo allemaal niet kan.

Vergeef jezelf..........en maak een plan. Durf eens lekker NEE tegen jezelf te zegen. Voel maar eens van binnen wat dat met je doet!! Ik zal je beloven dat het zo ontzettend goed voelt.

Het heerlijke van een NEE is dat er gauw weer een JA komt en die JA kan je dan weer zoveel kracht geven, voor de volgende NEE. Zo buig je de visuele cirkel weer naar boven om. Langzaam maar zeker! Daar krijg je weer heerlijke positieve energie van en kracht. (Wist je trouwens, dat je van aankomen ontzettend moe wordt, je lichaam levert dan een top prestatie ook al vinden wij groeien niet zo positief.)

:sky:

Lieverd, je bent het waard om je leven zo in te richten, dat jij daar happy van bent. Je krijgt de groeten van al mijn lieve beestjes.

Klosje en Garen en Samson en Lotje. :poes:

Liefs en dikke knuffel Trix
August 25, 2008 om 08:28
:jezelfknuffelen:
Die heb jij wel eens nodig.
Ik ook wel een beetje, pff.
Ochja, 't is nog altijd hetzelfde he, het gaat niet, het komt niet, the spirit is gone. Geen fut meer, uitgeput, eet de hele dag door, ben humeurig (jawel, héél humeurig zelfs). Op vakantie voelde ik mij enorm goed, maar die duurde maar vier dagen.

*Ga even jou dagboek lezen*
Zucht, wauw, wat een verhaal. En ja, tuurlijk zal ik je blijven steunen en in jou geloven! Ik weet alleen niet goed wat te zeggen, ik vind het alleen echt heel jammer dat die reis zo is gelopen voor jou. Mijn ouders zijn net hetzelfde... Ze denken dat het "maar" iets meer is. Pfft. Ach, met school gaat het hopelijk beter lukken, de routine er weer in etc. Vanavond kermis, vorige keer ook al een hamburger gegeten, alez, een halve, die ik achteraf aan iemand anders gaf (vanwege het schuldgevoel).

Ik moet afsluiten, maar 'k zal hier nog wel eens komen kijken.
Veel succes nog meid, sleep je erdoor, het komt goed,
:alleskomtgoed:
August 25, 2008 om 08:33
heyhey!

jouw verhaal klinkt zo bekend in de oren. Op reis gaan is inderdaad niet gemakkelijk als eten een beetje moeilijk ligt. Al dat lekkers waarbij je telkens denkt dat je niet weet hoe het smaakt en dat dus wel eens zou moeten proberen. één keer, denk je dan, maar diep in jezelf weet je zeker dat het niet bij die ene keer blijft. Je weet dat dit het begin is van een lange en terug veel te calorierijke maaltijd.

Je reis is nu voorbij, de slechte dagen heb je allemaal gehad. Nu moet je denken dat dit de dag is van de rest van je leven. Je start helemaal opnieuw. Langzaam bouw je terug af en maak je goede beslissingen. Probeer je telkens bij een goede beslissing(vb ik neem nu geen chocolade) te belonen met iets(vb een nieuwe tshirt) en duidt de goede dagen aan op kalender. Na vb een week zie je mss al heel wat goede dagen en dat is een enorme motivatie om die trend voor te zetten...

Probeer de moed erin te houden, meisje, en je komt er wel!

veel sterkte
August 25, 2008 om 09:14
Ik wil maar zeggen dat ik je helemaal niet te dik vind :)
August 25, 2008 om 10:35
hey,
dankjewel al.
maar het lukt maar niet:(
wat moet ik dan juist aanduiden?
want die twee dingen da je kan aanvinken heb ik aangeduid en toch verschijnt het niet in mijn grafiek. wat moet je juist invullen dan?

liefs, K.
Onbekend
August 25, 2008 om 16:18
100% steun plus een ferme klapzoen!
August 26, 2008 om 03:51
ja, nu komt het er goed op bij mijn gedeelte voeding, maar niet op mijn profiel:d oh man wat ingewikkeld, toch bedankt he meid!
xx
August 26, 2008 om 03:55
ik heb het gevonden!!!:whoepie:

dankjewel meid!

hoe gaat het voor derest metjou?


xxx
August 26, 2008 om 07:38
Misschien kun je je aarding terugkrijgen door: yoga??

Dat helpt hier altijd goed.
Het zorgt voor rust, en je werkt aan je lichaam...

Succes meid met je strijd!

10
August 26, 2008 om 08:09
maar meid!
zeker niet opgeven,
iedereen en ook ik zijn hier om je te steunen!
en als je ouders je er niet doorheen helpen doen wij dat wel! samen met jou.

En jawel, ik moest mijn gewicht en lengte invoeren, dusja..
maar ach Kcal verbranden is verbranden he. toch? Haha

liefs,K.

August 26, 2008 om 08:18
Jammer dta te horen, meid.

Ik hebe en yoga dvd met 3 onderdelen: enegrgie krijgen, versterken van jezelf en ontspanning.
Hier werkt het super.

Hopelijk vind je snel je weg.
SUCCES!!
10
Onbekend
August 26, 2008 om 08:20
:hug:

koppie op en toch blijven vechten .. voor jezelf, jij die het waard bent !

:mariz:
August 26, 2008 om 08:40
:hoihoi:

Ik kom zomaar even langsgelopen maar ik wil je alvast heel veel sterkte wensen en probeer ervoor te zorgen dat je genoeg aanspreekpunten hebt als het even wat minder gaat.

groetjes,

en :veelsucces:

:isabella:
August 26, 2008 om 13:02
dankjewel.
al heb ik het niet zo gemakkelijk om het vol te houden, maar het moet maar.
hehe, khoop dat ik het nog lang kan volhouden!

liefs
Onbekend
August 27, 2008 om 03:15
Ik kwam toevallig langs je blogen je verhaal raakte me. Ik hoop voor jou dat je heel snel met jezelf in het reine kan komen. Nogmaals je bent het 100 % waard !
Mijn afvallen, gewicht: ik ben eigenlijk al jaren in staat van oorlog met mezelf, maar na al die jaren van ups en downs voel ik me toch steeds sterker worden en ik heb vertrouwen in de toekomst (zou ik een paar weken geleden ook niet zeggen hoor!). En er gaan zeker nog dips komen, maar ik probeer ik probeer mezelf elke krachtig en positief te maken !
En ik wens voor jou dat je dit ook mag vinden in jezelf. De rust om het leven te leiden wat je wilt leiden en gelukkig worden met jezelf.
Je kan overal ter wereld heen en iedereen achterlaten, maar jezelf neem je altijd mee !
Nou lieverd .. een hele fijne dag vandaag gewenst !

:mariz:
August 27, 2008 om 06:03
Ga je in Leuven op kot?

Ik vond het nogal een eenzame tijd namelijk...
Dus ga lekker naar t sportkot enzovoorts. De lessen zijn daar echt leuk!!

Succes meid en je kan het!!

10
Onbekend
August 27, 2008 om 07:01
Dag Yonesca!
Weet dat je niet alleen bent, dat héél veel mensen hun eigen "demonen" hebben, wat zich kan uiten in allerlei verslavingen, bij mij is dit roken
en snoepen, bij een ander is dit gok- of shoppingverslaving.
De werking van onze hersentjes en hun invloed op ons functioneren zitten nu eenmaal ingewikkeld in mekaar. Ook externe factoren hebben een
invloed op deze werking. Op die manier is de ene mens meer in balans dan de andere.
Probeer een vast ritme te krijgen en "de dag vooraf noteren wat je zult eten" is een goed idee, zo heb je een houvast, waarbij je je rustiger zult voelen - dit heb ik zelf ondervonden. Probeer er "relaxed" mee om te gaan; perfect willen zijn is zeker niet goed en ondertussen heb ik al ondervonden dat perfectie niet van deze wereld is en gelukkig maar, het zou een saaie boel worden. Probeer je minder te focussen op voedsel, maar wend je energie aan om interessante en leuke dingen te doen, waar je voldoening van hebt.
Schuldgevoelens? Waarom? Je best doen in de vorm van gezond eten en regelmaat is méér dan goed genoeg! Gooi die schuldgevoelens maar overboord
en doe vandaag iets leuks voor jou alleen.
Yonesca, ik ben maar een leek in deze materie en wil me absoluut niet opdringen of je de les spellen!
Klapzoen van Marie
Onbekend
August 27, 2008 om 14:47
hey lieve meid,
ik wil je even veel sterkte wensen!
maar ik zie dat er al weer 2kg af is,is dat geen geruststelling? zal veel vocht geweest zijn dus!
toch besef ik dat je t enorm moeilek hebt,en khoop dat je toch ergens de hulp kan krijgen die je wil

heel veel liefs

xxxxx
August 28, 2008 om 02:32
Aha...dus je stapt over naar Gent!?? Wat ga je daar studeren??
Sowieso is een nieuwe stad en een andere plek altijd een fijn, nieuw begin.

Meid: je komt er wel!!

Nog even een inspiratiestukje:

Ik ben mezelf
Ik ben ik
Ik ben niet volmaakt
Maar zo ben ik
Ik weet wie ik ben
En ik weet wat ik wil
Soms ben ik een prater
En soms ben ik heel stil
Om mij te kennen moet je dit kunnen leren:
Ik ben wie ik zijn wil
Zo moet je mij accepteren


Via avla van eavla *buddies van mij*

Ik heb er wat aan gehad...

:groetjes:
10
August 28, 2008 om 13:47
hoi yonesca,
wil je maar even zeggen dat drie kilo bij komen in drie weken helemaal niet veel is , als ik zo lees dat je elke dag buffet eet
ik kom zo een kilo per dag aan... :o

kwensje veel sterkte en moed,
hoop dat je een weg vindt zodat het beter met je gaat!
groetjes en succes
elise

August 29, 2008 om 12:07
Hoi Yonesca,

Het is waarschijnlijk een van de eerste keren dat ik een berichtje plaats, hoewel ik regelmatig je pagina bekijk.

Maar wat je schrijft in je dagboekjes is zo ongelofelijk herkbenbaar dat ik niet zomaar weer kon weggaan.

De laatste tijd maken m'n gedachten me zo zot als iets!
Ik moet het niet uitleggen, want alles wat je schrijft, kon ik geschreven hebben. Hoe je vecht in je hoofd tegen die stomme eetdrang, hoe je wéét dat het zal mislukken als je verder eet en toch blijft eten, hoe moeilijk het allemaal is om daar keer op keer aan te denken en er tegenin te gaan..

Je wil zo graag die eetbui vermijden, zo graag, maar die stem kan het zo moeilijk maken..

Ik zoek trucjes, beloningen, whatever om niet zoveel te eten (want 't is écht veel, voel je dus zeker niet alleen) en toch lukt het niet en het is zo frustrerend!!

Mja, ik hoop echt dat je beloningen op korte tijd plan werkt!! En dat ik ook iets vind dat ik wél kan volhouden en dat ik zomaar langs de kast kan lopen, zomaar langs de bakker kan gaan, zonder die gedachtenstrijd te moeten aangaan..

Mja, binnen 2 weken op kot.. misschien dat het dan beter gaat in zo'n nieuwe omgeving? Maar misschien ook juist niet? Ik hoop alleszins van wel!

Volgend jaar ga je ook naar Gent lees ik?
Zie je het een beetje zitten? In welke straat is jouw kot?

Ga je naar de fitness ofzo gaan?

Dikke kus
en veel liefs,
Eva
August 30, 2008 om 08:16
Hey Yonesca,

Bedankt voor je berichtje!

Binnen 2 weken start ik mijn opleiding vroedkunde aan de hogeschool Artevelde. (Brusselsepoorstraat) Ik kijk er wel naar uit, hoewel ik ook zenuwachtig (en eigenlijk ook een beetje bang) ben. 't Is ook allemaal nieuw he.

'k Heb ook al gezocht naar een fitness en eventueel een dansschool. De dichtste van mijn kot is 'STADIUM Sport UCON' (in de Korianderstraat) Dus 'k zal in september daar eens een kijkje gaan nemen ;) Moest je daar ook gaan en je zoekt een sportmaatje, moet je 't maar laten weten he!

Een dansschool is er op een paar meter van m'n kot, dus dat is ook al prima! :)

En tuurlijk mag je me toevoegen als buddy, ik heb je ondertussen ook toegevoegd.

Ik hoor je dan wel nog hé?


Dikke kus
xxxxxx

:gezelligzijn:
August 31, 2008 om 10:05
Hey Yonesca,
Heb je mijn privéberichtje ontvangen?
Kus
August 31, 2008 om 13:26
Het is een doos.
Het is een foto.
Wat in de doos zit.
Een mysterie.
Wat op de foto staat.

Ik koester je compliment. Als keerde de klok een kwarteeuw weder.

En je komt van Ijsland.
August 31, 2008 om 14:30
http://isinbalans.nl/index.php?pxd=.g&pxc=213141&current=forum&current=discussion&discussion=11460

Why did we ever come so far ?
I knew I'd seen it all before
Tall building reach up in vain
Tinseltown is in the rain
I know now love was so exciting

Tinseltown in the rain
Oh men and women
Here we are, caught up in this big rhythm

One day this love will all blow over
Time for leaving the parade
Is there a place in this city
A place to always feel this way
And hey, there's a red car in the fountain

Tinseltown in the rain
Oh men and women
Here we are, caught up in this big rhythm

Do I love you ? Yes I love you
Will we always be happy go lucky ?
Do I love you ? Yes I love you
But it's easy come, and it's easy go
All this talking is only bravado yeah

Oh, Tinseltown

Tinseltown in the rain
Oh men and women
Here we are, caught up in this big rhythm
Tinseltown in the rain
Oh men and women
Here we are, caught up in this big rhythm
Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain

Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah

Do I love you ? Yes I love you
Will we always be happy go lucky ?
Do I love you ? Yes I love you
But it's easy come, and it's easy go
All this talking, talking is only bravado

Yeah, yeah, yeah, yeah

Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain
Tinseltown is in the rain
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan