Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Saturday, March 7, 2009

Succesvol woog op het moment van schrijven 117.60 kg (bmi: 37.96).

Hoi Buddies,

Nou verhaal:

Dinsdag was het resultaat van het bloed nog niet terug. Ik heb mijn gezicht even op school laten zien, maar hield het niet uit (op school is het luchtsysteem niet geweldig en als je moeilijk ademt, merk je dat gelijk). Ik werd dus zwaard ademig, benauwd en ben vroeg in de middag al weer weggegaan.

Ondanks niet heel veel gelopen te hebben, (want ik werd gebracht en gehaald door mijn vriend)..had ik toch dinsdagavond ontzettend veel pijn aan mijn voeten/enkels/scheenbeen. Helemaal dik en ik ben toen maar gaan liggen, maar zelfs toen bleef de pijn aanhouden. (een beetje het gevoel als of je een hele harde klap tegen je scheenbenen hebt gekregen).

Om de 3 uur een ibuprofen in genomen en na de derde, rond 12 uur snachts, viel ik eindelijk ik slaap. Gelukkig heb ik die nacht wel goed door kunnen slapen, want die nachten ervoor werd ik steeds wakker. Wel had ik mijn temperatuur nog gemeten vlak voordat ik ging slapen en die was toen 39.2. Koorts dus (ondanks de pijnstillers).

Woensdag was echt niet fijn. Ik in de morgen bellen voor mijn bloedresultaat, maar helaas het was nog niet binnen, maar de assistent zou mij terug bellen. Ik dacht misschien hooguit een uur wachten, maar ik werd pas helemaal aan de einde van de middag gebeld door mijn huisarts (rond 17:00). De hele dag voelde ik mij al niet goed. Ik had het koud, zette dan de verwarming weer hoger, dan kreeg ik het weer benauwd, zette de verwarming weer lager, etc. Zo bleef het de hele dag gaan.

Ik was die dag zo moe dat ik eigenlijk niks, maar dan ook niks heb gedaan. Wel merkte ik dat ik moeilijk ademen. Met enige inspanning (thee zetten, 3 stappen naar het toilet) werd de ademhaling moeilijker.
Toen ik de huisarts aan de telefoon had (eindelijk) zei ze dat de bezinking waarde in mijn bloed wat verhoogd was (dit kan kloppen, want die had te maken met de ontstekingen in mijn lichaam). Ze merkte op dat ik zo kortademig was en ze vertrouwde het niet helemaal, dus ze hing op, maar belde eigenlijk na 5 minuten weer en zei tegen mij dat ik naar de eerste hulp mocht. Mijn vriend was niet binnen gekomen, maar we konden dus gelijk weer gaan.

Bij de eerste hulp gaan ze gelijk even alles checken, bloeddruk, ze tappen bloed bij je, hartfilmpjes, rontgenfoto van mijn longen, etc.

Bleek dat ik aan het hyperventileren was, maar op de foto konden ze ook (niet extreem gelukkig) een kleine vergroting van mijn lymphklieren zien.
Toen ik daar aankwam had ik nog maar 37,8 graden, maar een anderhalf uur later was dat al 39,6 geworden.

Ze wilde mij graag een nachtje houden, zodat ze de volgende dat nog wat onderzoeken konden doen. Helaas onthou ik niet alles wat er mij gezegd is. Ben een beetje vergeetachtig de laatste paar dagen merk ik, maar ik neem aan het er allemaal bij hoort.

We gingen eigenlijk gelijk al uit van Sarcoidose, omdat mijn moeder dit vroeger ook heeft gehad en alle symptomen daarvoor aanwezig zijn. Om dit allemaal echt zeker te weten, moet er dus wat onderzoek worden gedaan.

De woensdag zou ik overnachten op de afdeling spoedeisende hulp en in de morgen zou ik verhuist worden naar de afdeling longziekten (sarcoidose is geen longziekte, maar patienten met sarcoidose hebben wel vaak iets met hun longen). Om half 7 in de morgen werd ik al verhuist. De verpleegkundige zeiden dat ik op de kamer kwam te liggen met 3 heren, maar wel nog relatief jonge heren. Dus ik ging uit mensen van mijn leeftijd, hooguit 35 ofzo.

Word het eindelijk licht, ligt er naast mij een man van een jaar of 70 en de 2 tegenover mij waren een jaar of 50/60, hahaha.

Op donderdag moest ik lang wachten op dingen. Mij werd eerst verteld dat er een bronchoscopie zou worden uitgevoerd en later op de dag een CT-scan, maar daar wist met nog de tijd niet voor.

Ik merkte al bij de andere patienten dat dingen wat uitliep wat tijd betreft en ik hield daar maar rekening mee. Uiteindelijk kwam de verpleegkundige mij vertellen dat de bronchoscopie niet door ging en de CT pas rond 15:45 zou zijn. Gelukkig kwamen mijn mams en mijn zus nog even langs, want ik had echt niks bij mij (geen rekening mee gehouden natuurlijk). Ja mijn vriend had uiteraard de avond daarvoor nog wel wat schone kleding en toiletartikelen meegenomen, maar ik had geen TV of boek oid.

Vlak voordat de CT uigevoerd zou worden ben ik ook nog even snel naar de oogheelkunde geweest om te kijken of ik niks met mijn ogen had. Van sarcoidose weet met nog niet veel, maar men weet wel dat sarcoidose ontstekingen verricht in het lichaam en dat kan bij iedere sarco-patient anders zijn. Dus ook in de ogen bij sommige mensen, of in het hart, andere weer de longen, etc.

Nou ik had zelf wel een vermoeden dat daar niks mis mee was en dat was ook zo (GELUKKIG!),

CT-scan was echt een rare ervarging. Je moet gaan liggen, krijg dat een infuus in, waar een vloeistof doorkomt die door je lichaam gaat tijdens het maken van de scans en dan zorgt die vloeistof ervoor dat die straling weerkaatst waardoor ze kleur op de foto kunnen zien (zoiets).

De verpleegkundige zei al dat die vloeistof warm aanvoelt en dat je die warmte van je arm via je je maag naar je onderbuik voelt gaan en dat net lijkt alsof je je plas los laat, maar dat dit niet echt gebeurt...NOU HET WAS PRECIES DAT!!! WHAAAAAAAA...hahaha rare ervaring dus, hoeft van mij niet nog een keer haha.

Nou die CT was ook gedaan om uit te sluiten dat ik geen longembolie had en deze had ik ook niet.

Helaas moest ik wachten op de uitslagen van de CT, die de longarts mij zou geven, maar omdat het al zo laat op de dag was gedaan, was de arts waarschijnlijk al naar huis en ik moest dus nog een nacht blijven. Ik dacht al dat dit overdreven zou zijn, want de volgende morgen kwam de longarts gelijk met de melding dat ik naar huis kon, en dat ik op de 20ste nog een keer terug moet komen voor verder onderzoek. En dit kan gelukkig gewoon gelijk dezelfde dag. (In het ziekenhuis overnachten, vind ik echt helemaal niks, al helemaal niet als je met drie kerels op de kamer moet slapen die ook nog allemaal vele malen ouder dan jij zijn.

Oja de cardioloog was op de donderdag ook nog langs geweest en die vertelde mij dat hij nog een echo bij mij wilde doen en misschien dat er ook nog een MRI-scan aankomt. Hij had wel een kleine afwijking gezien in het hartfilmpje, maar zei hij gelijk. Die afwijking komt vaker voor bij vrouwen en men doet daar nog studies naar, dus het kan zijn dat deze afwijking eigenlijk gewoon normaal is bij vrouwen. Dus hij ging uit van niks ernstig. Nou mooi, dan doe ik dat ook niet.

Ik ben dus gelukkig weer thuis. Ik moet voor de zekerheid toch een antibiotcakuur slikken (waren ze uiteraard al mee begonnen op woensdag). Ze zeiden dat ze in mijn bloed ook een verhoging konden zien van een bepaalde waarde die laat zie of er bepaalde bacterieen zijn ofzo...sorry zoals ik als zei, ik onthoud niet alles.

En verder gewoon aan de pijnstillers voor de ontstekingen en om de koorts te drukken. En dat zijn de gewone huis-tuin en keuken paracetamollen en iets dat heet diclofenac. Die laatste werkt iets beter merk ik.

Voor sarcoidose is er nog niet echt een goed medicijn. Als het probleem zich langdurig aanhoudt en mijn dagelijks leven in de weg zit, dan misschien toch prednison overwegen, maar (zoals de artsen al zeiden) als het het niet hoeft, dan liever niet. Prednison heeft natuurlijk ook veel bijwerkingen, veel mensen komen daar ook van aan enzo he.....en je MOET het minimaal 6 maanden gebruiken.

Dus nu verplicht 2 weken veeeeeeeeeeeel rusten en dan 20 maart verder onderzoek.

Dus dit was een lang verhaal. En ben nu ook weer moe, dus ga weer ff liggen.

Veel succes iedereen met afvallen!
Groetjes,
Succesvol

March 10, 2009 om 06:49
:hug:
verzorg je goed!
March 10, 2009 om 10:30
Jeetje wat een verhaal! Ik heb toevallig sinds vorige week ook iemand in behandeling met sarcoidose...Weet je nu al zeker of dat is wat je hebt of moet je daar tot 20 maart op wachten?
Heel veel sterkte en beterschap in ieder geval gewenst. Ik hoop dat de antibiotica zijn werk doet!


Groetjes Logo
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan