Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Thursday, June 18, 2009

Mamaineke woog op het moment van schrijven 69.30 kg (bmi: 27.41).

Hallo allemaal,

Het wordt hoog tijd jullie weer eens van mijn wel en wee op de hoogte te stellen. Velen hebben afgelopen weken aan me gevraagd hoe het met me ging. Ik was echter zo moedeloos aangezien er niets veranderde en zat daardoor vrij slecht in mijn velletje. Ik had gewoon geen energie om te reageren.

Gelukkig gaat het nu weer iets beter. Gisteren zijn we voor de second opinion naar Dr. Berends in Arnhem geweest. Die ziet gelukkig nog wel een paar onderzoeksmogelijkheden en misschien daarna een oplossing.

Maar ik begin even waar ik de vorige keer gebleven was. Ik moest weer naar Dr. Feskens in Bergen op Zoom. Na weer een ruim poosje gewacht te hebben reed Marien me in mijn rolstoel naar binnen. Lopen kon ik de afstanden in het ziekenhuis op dat moment niet meer. Na ook binnen een tijdje gewacht te hebben kwam de dokter. Ik gaf aan dat het weer niet meer ging en dat ik mijn tas bij me had omdat ik voelde dat ik weer nodig aan het infuus moest. Volgens de dokter waren mijn bloeduitslagen op dat moment te goed om me op te laten nemen. Dat kon hij tegenover het ziekenhuis niet verantwoorden. Weer een probleem dus. Ik was namelijk niet van plan om zo naar huis te gaan. Hij besloot toen om zelf een infuus aan te leggen en er op de polikliniek een liter Natrium Chloride in te laten lopen. Ik werd naar een andere behandelkamer gebracht en op het bed gelegd. Dr. Feskens prikte zelf het infuus. Hartstikke goed, want ik het er bijna niets van gevoeld. Na een klein uurtje was de liter binnen en kon ik weer naar huis. Gelukkig hielp het goed. De volgende ochtend was ik echt hele stukken beter dan de dag ervoor.

Ik ben daarna nog 1x terug op controle geweest maar toen voelde ik mij redelijk (in ieder geval geen vochttekort). Er waren verder geen veranderingen. Mijn bloedbeeld bleef goed en verbeterde zelfs iets door de NatriumChloride tabletten die ik de week daarvoor voorgeschreven had gekregen. Vorige week begon ik te twijfelen. Ik had af en toe een slechtere dag. Dan duizelde ik weer wat als ik opstond en ging lopen. Ik gaf dus donderdags op de controle aan dat het misschien verstandig was er weer een litertje infuus in te laten lopen. Hij wilde aangezien ik me toen wel goed voelde daar nog even mee wachten. Ik gaf aan dat ik me zorgen maakte over hoe ik me zou voelen als ik volgende week woensdag op 1 dag heen en weer naar Arnhem zou moeten. Hij snapte dat en sprak af dat als ik me maandag niet goed zou voelen, dat ik dan naar de secretaresse moest bellen. Dan zou ik tussen de middag mogen komen om een litertje infuus naar binnen te laten lopen. Gelukkig bleek dat op maandag niet nodig te zijn.

Dinsdagavond ben ik vroeg naar bed gegaan. Ik lag er iets na 10 uur in. We moesten de volgende dag om 7 uur weg naar Arnhem. Daar moesten we om 5 voor 10 aanwezig zijn en je weet nooit wat je onderweg tegenkomt. Je valt dan nog wel een gedeelte in de spits. Van files hebben we in Zeeland weinig last. Alleen zomers richting het strand en eind van de middag als iedereen weer van het strand afkomt wil het wel eens mis zijn. Maar we moesten nu over wegstukken waar het eigenlijk elke dag wel vaststaat. Ik heb heeeeel slecht geslapen. Ik lag maar te piekeren en te malen. We hadden geen van beiden veel vertrouwen in de second opinion. Dr. Feskens had al gezegd dat hij er weinig van verwachtte en dat Dr. Berends waarschijnlijk niets anders zou zeggen als dat hij deed. Dat opnieuw opereren geen optie zou zijn. Om half 2 heb ik ten einde raad een Oxazepam ingenomen. Die had ik nog een paar liggen van uit de spannende tijd voor mijn operatie. Dat zet je gedachten een beetje stil. Ik heb nog was in een Libelle liggen lezen en ben pas kwart over 2 in slaap gevallen.


June 19, 2009 om 03:44
Zo daar ben ik weer even. Ik had gehoopt dat het beter zou gaan met je, maar helaas.
In elk geval ziet die andere arts nog wel wat onderzoeksmogelijkheden. Maar dat zal ook weer een heel traject worden.
Kop op meid, sla je er doorheen!

Wel vervelend dat het zo ver weg zit, maar je moet er wat voor over hebben.
We duimen voor je, dat er toch nog een oplossing komt.

:ladymurtceps:
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan