Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Valtaf.nl gaat stoppen! klik hier om erover te lezen.
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Saturday, March 26, 2011

Jolijt woog op het moment van schrijven 78.00 kg (bmi: 26.99).

Ik kon het niet laten, en ben weer op de weegschaal gaan staan. En ziedaar, het ene onsje van gister was weer weg en had nog een collega-onsje meegenomen. Dus het gaat nog steeds de goede kant op!

Vanochtend hebben we weer een heerlijke :nordic: wandeling gemaakt vanuit ons vaste zaterdagse vertrekpunt in Oudemolen. De komende maanden wordt de natuur alleen maar mooier, een heerlijk vooruitzicht. Langs de waterkant bloeide er al speenkruid en een enkele dotterbloem. Ondanks de koude wind gaf dat toch een voorjaarsgevoel :springtime:.
We liepen eerst een stukje over zandpaden, toen we bij het Schipborgerdiep aangekomen waren zijn we een stukje "off the road" gaan lopen langs de oever van deze meanderende beek. We bleven de beek volgen, later over een smal zandpaadje. Bij een vijver omringd met metershoge rhodondendrons namen we even onze "appeltjespauze". Hier gaan we zeker weer kijken als de rhodondendrons bloeien, maar nu was het ook al prachtig om het donkere blad weerspiegeld te zien in het inktzwarte water. Van 't zomer bloeien hier weer de waterlelies!
De tocht ging verder naar het Kniphorsterbos, waar we even een kijkje namen bij een dassenburcht (en waar die is ga ik lekker niet aan iedereen vertellen :) ). De dassen lieten zich uiteraard niet zien, het zijn nachtdieren. Maar de gangenstelsels zijn imposant - en het is ook grappig om te zien hoe deze zindelijke dieren keurig een latrine maken op gepaste afstand van de huiskamer!
Vlakbij was ook een mierenhoop waar het krioelde van de activiteit- je wordt al moe als je er naar kijkt.....
We zwierven verder over de heide, en ontkwamen er niet aan om heel even een smal asfaltweggetje te volgen. Maar al snel begonnen de zandpaden weer. Het omweggetje langs ons "sprookjesbosje" was zeer de moeite waard, hier bloeiden honderden bosanemoontjes, het zag er wit van. En voor de echte plantenliefhebbers : hier langs het beekje bloeit ook het zeldzame goudveil. Tsja, één van de loopsters is een IVN-natuurgids, en zo steek je onderweg nog wat op!
Na een tocht van zo'n 2,5 uur waren we weer terug bij de Herberg, waar we neerploften voor een bak koffie. Zonder appeltaart deze keer :) :)

Daarna weer de zaterdagse boodschappen, een snelle lunchhap, en ondertussen ben ik al weer drie belastingaangiftes verder. Ook morgen wordt het weer een hele dag achter de computer - jammer want de weersvoorspelling ziet er heel goed uit. Maar als het goed is heb ik morgenavond een heel grote klus afgerond.
Daarna blijft het nog wel even druk. Maar (al boodschappen opruimend en brood smerend, wij vrouwen zijn multitaskers he :knipoog: ) heb ik nog even uitgebreid met een vriendin gebeld en afgesproken dat ik in de voorjaarsvakantie anderhalve dag naar haar toekom als ze met haar zoontje een huisje op Ameland heeft gehuurd. Een leuk vooruitzicht! Het is niet alles werken wat de klok slaat :)

Zo, en nu weer verder met mijn grote klus....
Jolijt

Onbekend
March 26, 2011 om 14:56
Ik vroeg me al wie al die dingen weet van die planten en dassenbrucht en wie de weg allemaal weet langs al die paadjes en vijvers, maar die IVNgids wijst jullie dus de weg? Heerlijk klinkt het iedere keer weer.
En nu ben je belastingaangiftes aan het invullen voor je klanten? Die van ons kregen we teruggestuurd en we snappen er allebei geen klap van:-( Wij zijn zo'n leken op dat gebied.
Gaat je man nooit mee wandelen?
Toch een fijne zondag ondanks al je werk. Nog een vraag: krijg je nooit last van je polsen van al dat computeren? Ik zit er ook veel achter voor mijn werk (en soms voor plezier), maar voel het wel af en toe.
March 27, 2011, gewijzigd door Jolijt op March 27, 2011 om 05:25
Ik ben zelf één van de routebegeleiders van de club dus de mooie plekjes in dit gebied weet ik zelf te vinden, maar ik leer van de IVN-gids heel veel over de natuur. Ik zeg, daar vliegt een gans - zij zegt, daar vliegt een canadese gans..... ik kende wel de anemoontjes, maar tot vorig jaar niet de goudveil. De dassenburcht hebben we van de boswachter, maar we mogen de lokatie uiteraard niet verder vertellen :). Ik wist niet precies waar-ie lag maar als je weet waar je op moet letten is dat niet heel moeilijk meer, dus ik hoefde niet lang te zoeken. Maar dankzij de IVN-gids vonden we weer de latrine. Dus we vullen elkaar mooi aan!
Het is ontzettend genieten, dit soort tochten!
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan