Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Thursday, September 15, 2011

Blubfish woog op het moment van schrijven 139.10 kg (bmi: 43.41).

Hoi allemaal,

Nou ik zit in de lappenmand hoor en voor een tijdje ook vermoed ik! Helaas zit ik nu thuis. Overspannen zeggen ze.

Ik voel me nog steeds schuldig naar collega's, ouders en kinderen toe nu ik niet kan werken. Ik had ook niet in de gaten dat ik al "zo ver heen" was. Ik ben de tweede werkdag naar het ziekenhuis gegaan om een kastje op te halen die twee dagen mijn hartslag zou meten. Eerst met het idee om daarna gewoon weer naar mijn werk te gaan. maar op de eerste werkdag tijdens de vergaderingen voelde ik heel veel spanning en 's avonds kreeg ik huilbuien. Iets dat ik helemaal niet van mezelf gewend ben... ik heb toen toch ook maar besloten op die dinsdag even langs mijn huisarts te gaan. Dit om haar het hele verhaal te vertellen. Ze was namelijk net drie weken op vakantie geweest. Daar mijn verhaal gedaan en , nee he, weer janken (stel je niet aan dacht ik nog!). Toen vroeg ze allemaal dingen. of ik last had van slaapproblemen: Ja. of ik erg was aangekomen laatste maanden: Ja! Of ik dit en of ik dat. Nou allemaal ja dus en ik vroeg me af wat dat met mijn hartklachten te maken had. Eindconclusie was: "Ga jij maar eens een afspraak maken bij de arboarts want ik denk dat je overspannen bent." Nou dat is zo raar om te horen. Ik zei nog dat dat niet kon omdat ik mijn werk heel leuk vond. Omdat ik in de veronderstelling was dat mensen die overspannen zijn hun werk niet meer leuk vinden. Naief ja.



Het gaat op en neer. ik merk dat ik misschien al wel jaren op adrenaline heb geleefd. Dan voel je je goed zolang je bezig bent. en dus merken mensen ook niets aan je op het werk. maar als je thuiskomt ben je moe en uitgeblust. Tja dat klopte helaas al heel lang. En als je dan rust krijgt zoals in de vakantie dan heeft je lijf eigenlijk nog teveel adrenaline. Kan niet meer tot rust komen. Je bijnieren raken uitgeput omdat ze niet meer tegen de stresshormonen op kunnen boxen. En dan krijg je dat de stress invloed gaat hebben op je lichaam. Dat kan wel voor heftige lichamelijk klachten en verstoorde processen zorgen. Dus nu bij mij. Ik moet nog een echo voor mijn hart en 7 oktober krijg ik de uitslag of er iets mis is met mijn hart. Ik hoop dat al die stress geen (blijvende) schade heeft aangericht. Verder wilde de huisarts ook dat ik naar de endocrionoloog (hormonenman) ging omdat ik zoveel klachten heb; heftige onrust en heel veel ben aangekomen zonder dat hier aanwijsbare reden voor is. Stress kan hier wel oorzaak van zijn dus dat moet nog allemaal uitgezocht. Ook heb ik in het verleden hele hoge waarden voor mijn cortisol gehad en loopt mijn cyclus eigenlijk nooit zoals zou moeten.



Eigenlijk komt het erop neer dat ik constante onrust voel en soms niet meer weet hoe ik moet staan of liggen. Ik kan soms ook enorm zenuwachtig zijn zonder oorzaak. En dan gaat mijn hart ook weer op hol. Hmmm. Ik slaap veel. Ik kom nog niet toe aan tips van mensen om te wandelen of legpuzzels te doen. Helaas heb ik daar de rust nog niet voor. Wel merk ik dat de tijd heel raar gaat. Een week gaat snel voorbij maar een dag duurt lang. Dan ben ik weer blij dat we die hebben gehad.



Nou lekker opbeurend stuk he, maar goed ik heb er wel vertrouwen in dat het allemaal wel weer goed komt. Maandag heb ik een eerste gesprek bij een therapeut om ook mijn persoonlijkheid onder de loep te nemen die tot die stress heeft geleid. Ik ben benieuwd wat ik van haar voor inzichten krijg. Al heb ik al een donkerbruin vermoeden dat 50 uur werken per week niet helemaal bij me past. Ik heb nou eenmaal een gevoeliger zenuwstelsel waarschijnlijk. Waar een ander nog geen wenkbrauw van optrekt krijg ik stress van. En te lang heb ik dat allemaal weggeredeneerd. Zo van "niet mauwen maar sjouwen, kom op" en dan komt het er toch lichamelijk uit. mijn lichaan zegt gewoon stop.


Ik baal erg dat het me weer 40 kilo eraan heeft gekost. Blijkbaar moet je eerst met je emoties om kunnen gaan voordat je afvalt anders dan komt het er gewoon weer aan. En misschien niet zozeer door eetbuien maar ook door de stress die het veroorzaakt als je niet goed met je emoties omgaat.

Gelukkig weet ik nu wel de oorzaak van al dat aankomen. De afgelopen maanden ben ik gelijk gebleven terwijl ik het idee heb dat ik echt meer eet dan eerst. Zelfs brood! Dus wellicht heeft dat stresshormoon wel een hele grote invloed op mijn gewicht gehad. Het duurt even maar het wordt allemaal onderzocht. Zo gauw de doktoren weer groen licht geven om op dieet te gaan ga ik dat doen. Intussen ga ik proberen gewoon heel gezond te leven en hopelijk zo nog een aantal kilo's af te vallen.

27 september weer arboarts. Misschien schopt hij me weer naar mijn werk... Maar eerlijk gezegd ben ik er nu nog niet klaar voor. Misschien tegen die tijd wel???

groetjes blub


Onbekend
September 22, 2011 om 08:34
:goedemiddagvlinder:

Heel herkenbaar jouw verhaal meissie zelf ben ik twee maal afgeknapt.
De eerste keer door overspannenheid omdat ik maar door en doorging nadat mijn
vader een hersenbloeding kreeg, ik a la minute een andere oppasadres moest zoeken
voor mijn zoon die toen 5 jaar was. Mijn ex zat te eikelen in die periode en ik
ging maar door en door. Totdat ik ging hyperventileren, hartkloppingen kreeg, benauwdheid op de borst kreeg, ging zweten en zelfs een paar keer flauw ben gevallen.
De huisarts stelde toen hoge bloeddruk, overspannenheid en hyperventilatie vast.
Ik ben toen 4 maanden er tussenuit geweest en haptonomie gevolgd.
De tweede keer was zomer 2008 toen de uitslag bekend werd dat mijn zoon niet dood ging.
Maandenlang op mijn tenen gelopen en maar door gaan. En tja toen was ik zo moe dat ik
niets anders deed dan huilen en zitten. Bij de arbo-arts toen een test gedaan waaruit kwam
dat ik een lege battery had. Ik ben toen 3 maanden thuis geweest. Veel leuke gedaan en spannng vermeden.
Ik heb ervan geleerd en tegenwoordig luister ik naar mijn gevoelens en lichaam.
En als ik moe ben neem ik tijdig mijn rust en draaf niet langer door.
Meissie voel je vooral niet schuldig, wees lief voor jezelf en neem de tijd.


Laat je hoofd niet hangen
Laat de zon je gezicht vangen

Geef kleur aan jouw dag
Begroet elke dag met een glimlach

Energie uit leuke dingen halen
Zodat je weer kracht kan uitstralen

De schaduwen laten gaan
Ga in het volle zonlicht staan

Genieten van het leven

Veel liefde aan jezelf geven
HEEL STOER OMDRAAIEN DAT ROER


:knuffel2:

LIEFS

:charisma67:
September 29, 2011 om 03:37
:bloemenlijn1:

Hee lieve B,

Allereerst:
:thankyou: voor je ontzettend lieve reactie in mijn dagboekje en voor de complimenten: ik voel me vereerd!

Vervolgens:
Meid, ik lees je dagboekje hierboven en wat me als eerste te binnen schiet is: WAT EEN DOORZETTER BEN JIJ!!! Ik heb diep respect voor al hetgeen jij doet om gelukkig te worden. Jij blijft zoeken naar de voor jou juiste manier om met je emoties om te gaan, zonder daarvoor voedsel te misbruiken, waardoor jij uiteindelijk (net als ik) jezelf van al je overgewicht zult gaan verlossen.

Tja, jammergenoeg heeft je dat nu een stel kilo's erbij gekost, maar lieve B, ik ben er daadwerkelijk van overtuigd, dat jij er bijna bent, in mijn ogen zit jij op het voor jou juiste pad, en ik wens jou dan ook heel veel daadkracht en innerlijke inzichten toe, en ook: heel veel afvalplezier, want ik ben vol vertrouwen dat jouw afvalpad in volle gang is, dus die slankere B..... die zit er heel binnenkort aan te komen!

:gazodoor:

Heel veel liefs (en ook mentale beterschap) gewenst,
:zonnetje1972:
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan