Dit ben jij
volgt jou! Dat wil ik niet!
Jij volgt
Jij en zijn buddies
Wil je volgen?
Hieronder zie je de nieuwe versie van ValtAf.nl. Terug naar de oude website.   Meer informatie
Deelnemers Forum Webshop
Inloggen

Dagboek van Saturday, June 18, 2005

Merenwen woog op het moment van schrijven 54.50 kg (bmi: 21.29).

Zo..Het is nu 1 minuut voor 10 (:P) en om 10 uur precies ga ik douchen.
Dan ga ik 3 minuten op de Ab King Pro en dan vragen of ik vanmiddag naar het strand mag(is hier vlakbij)ff een vriendin opbellen ofzo..

Kusje,
Merenwen

June 20, 2005 om 17:22
even de gevaren van het extreme lijnen.
zie dagboek bernadette.
ik zet dit alleen ff neer om je te waarschuwen om niet te veel te gaan afvallen.

succes,debster

"Nee joh, je moet dat ene rokje aantrekken bij dat truitje. Je weet wel, dat ene korte rokje. Dat staat sexy."

Ik keek achterom. Achter me stonden twee meisjes (ik schatte ze amper 14 jaar) met ieder de aantrekkelijkheid van een tuinhark. Alletwee droegen ze een topje waar heel wat stof en borsten aan miste en waren ze druk in gesprek over afvallen en vetrollen.

Afvallen?

Op weg naar huis was ik er nog steeds van in de war. Want dit was niet de eerste keer dat ik over het fenomeen struikelde: jonge meisjes die lijnen, terwijl er lichamelijk gezien geen enkele reden toe is. Hoe dunner hoe beter. Pardon? Ik weeg veertig kilo en ik haat het. Omdat 40 kilo wegen zo voelt:

* Ik heb geen borsten meer, laat staan enige andere vrouwelijke vormen. Mijn borsten zien er uit als verlepte theezakjes, terwijl ik ooit een mooi cupje B had. Ik heb geen heupen, alleen maar bot. Ik kan me niet voorstellen dat ik naakt ook maar enigszins aantrekkelijk ben voor het andere geslacht. Als ik met een jongen zou vrijen, zou ik in twee stukken breken.

* Ik had vroeger mooi lang haar, bijna tot op mijn billen. Het was dik en het was blond en ik was er apetrots op. Nu ik zo ben afgevallen, heb ik het moeten afknippen. Mijn haar was net een bos stro, dun, futloos en statisch als de pest. Ik kon wel huilen toen een vriendin van mij voor de grap zei: "Volgens mij is dat haar van jou zo dood als wat." Want dat was ook zo.

* Mijn huid is ook al één groot feest. Zelfs door mijn make-up heen zie je wallen en pluis wat er eerst nooit was. Daarnaast heb ik het altijd koud. Ik schrijf dit met drie truien aan in een kamer van 18 graden en nog heb ik de bibbers... Ik hou gewoon geen warmte meer vast. Helemaal niets.

* Er zijn weinig kleren die mij nog staan. Jurken op mijn lichaam zien eruit alsof ze op een klerenhanger in de kast hangen. Bij blote truitjes zie je voornamelijk bot. De kleinste maat spijkerbroek zakt nog van mijn billen. Alle leuke nieuwe kleren in de doorsnee zaken zijn te groot voor mij en ik schaam me een ongeluk als ik een maatje kleiner moet vragen.

* Ik heb geen energie. Van een kwartiertje lopen raak ik al uitgeput. Ik slaap de hele nacht en wordt nog moe wakker. Ik hoor van vriendinnen dat ze drie keer in de week een uur in de sportschool zwoegen en ik zou maar wat graag mee gaan, maar ik ben zo bang dat ik flauwval. Als ik de trap oploop, zie ik al sterretjes. Mijn bloeddruk is een soort voetbaltoto.

* Ik kan bijna niets meer eten. Van teveel eten krijg ik ontzettende kramp in mijn maag. Te vet eten kan ik niet verdragen. Ik leef op licht verteerbare voeding en kamp voortdurend met maagzuuraanvallen. Ter vergelijk: dit is een aandoening die vooral bij vijftigjarige mannen voorkomt.

* Ik menstrueer onregelmatig en licht. Ik zal nooit zwanger kunnen worden. In mijn lichaam zou een baby verhongeren.

Nog steeds zin om 40 kilo te wegen?


Reactie geplaatst door debster op 20-06-2005 om 23:16
Tja, dit mes snijdt aan twee kanten. Aan de ene kant gaat het best goed, mijn gewicht klimt, langzaam maar gestaag. Ik merk dat ik weer vlees op mijn beenderen krijg. Maar het proces waarmee dat gaat, is alles behalve makkelijk.

Ik dacht dat aankomen gewoon een kwestie was van meer eten, een beetje sporten erbij om spieren te krijgen. Maar dat eten naar een gezond niveau tillen, gaat ontzettend moeizaam. Al na een gewoon ontbijt, muesli met yoghurt, beginnen de krampen in mijn maag en het stuiptrekken van mijn darmen. Ik heb ontzettende diarree. Warm eten laat enkel zuur achter.

Onderhand sleep ik een medicijnkast in mijn tas mee. Pillen tegen spastische darmen, paracetamol, zetpillen, drankjes tegen maagzuur. Ik voel me net een vent van 50. Het ergste is dat ik ook bijna niets meer kan eten en dat terwijl ik probeer aan te komen! Geen vetten, geen koffie, geen alcohol, matig met vezels, wel melkproducten, voorzichtig met scherpe kruiden. Ik kan wel janken. Hoe kan ik ooit aankomen als mijn lichaam geen voedsel meer tolereert?

Ik geef de moed niet op, zo zit ik niet in elkaar. Ik heb een doel en ik zal het halen. Maar dat dat zo moeizaam zou gaan, dat had ik nooit verwacht. Ik wilde dat ik een jaar geleden gewoon tevreden was geweest met mijn lichaam...

July 10, 2005 om 13:14
Thanks!

En JoOs,,da hoop ik ook niet..
Ik heb je mail geleest en al truggemailt
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.

Nog geen lid?

Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan