Toen ik single was, had ik een onbezorgd en gemakkelijk leven. Ik hield met niemand rekening, deed wat ik wilde, kwam thuis wanneer en met wie ik wilde. Af en toe zag mijn vrijgezellenappartement er uit alsof er een bom ontploft was, want ik liet mijn kleding, make-up, post en boodschappen overal slingeren. Zie ook mijn eerdere column De vrouw van Saturnus . Mijn kat mocht alles, ik had geen regels en ook geen standaard routine zoals iedere vrijdag boodschappen doen voor de hele week. Ik deed boodschappen wanneer ik iets nodig had, en kocht dan natuurlijk veel te veel. Ik ging heel laat naar bed, zat soms tot 03.00 uur op internet te surfen, MSN-en en Hyven met mijn online vriendjes of ik keek midden in de nacht uren naar Comedy Central en ging net zo makkelijk de volgende dag fris en fruitig weer naar kantoor. Als ik geen zin had in visite, had ik een handig knopje om de bel uit te zetten, en als er wel visite kwam gingen ze nooit weg zonder een kilo kattenharen op hun kleding. Geen ou
