Bewegen is gezond, dat weten we allemaal. Het is soms moeilijk om met sporten en bewegen te beginnen. Mensen die begonnen zijn haken soms snel af omdat ze niet snel genoeg resultaat zien en zichzelf er niet goed genoeg in vinden. Dat is natuurlijk jammer. Om je extra te motiveren zetten we even de voordelen van sporten en bewegen op een rijtje.
Je lichaam word gezonder en mooier. Bovendien voel je je ook beter. Je wordt gezonder omdat je bloeddruk daalt, je weerstand hoger wordt, je stofwisseling verbetert, je conditie verhoogt. Ook helpt het natuurlijk bij afvallen.
Je lichaam wordt mooier omdat je spierkracht omhoog gaat, je figuur verbetert en je huid er gezonder uitziet. Ook heb je meer uithoudingsvermogen en krijg je een betere uitstraling omdat je je ook beter voelt.
Door te sporten en bewegen maakt je lichaam het gelukshormoon endorfine aan. Je voelt je daardoor beter. Ook heb je een goede reden om trots op jezelf te zijn. Met sporten en bewegen kan je heerlijk je hoofd leegmaken en goed ontspannen.
Kan je jezelf niet tot bewegen of sporten zetten? Denk dan aan deze voordelen die lichaamsbeweging je geeft. Even doorzetten, je zal trots op jezelf zijn!
Bron: Lekker Sporten, M. van der Sluis
Je lichaam word gezonder en mooier. Bovendien voel je je ook beter. Je wordt gezonder omdat je bloeddruk daalt, je weerstand hoger wordt, je stofwisseling verbetert, je conditie verhoogt. Ook helpt het natuurlijk bij afvallen.
Je lichaam wordt mooier omdat je spierkracht omhoog gaat, je figuur verbetert en je huid er gezonder uitziet. Ook heb je meer uithoudingsvermogen en krijg je een betere uitstraling omdat je je ook beter voelt.
Door te sporten en bewegen maakt je lichaam het gelukshormoon endorfine aan. Je voelt je daardoor beter. Ook heb je een goede reden om trots op jezelf te zijn. Met sporten en bewegen kan je heerlijk je hoofd leegmaken en goed ontspannen.
Kan je jezelf niet tot bewegen of sporten zetten? Denk dan aan deze voordelen die lichaamsbeweging je geeft. Even doorzetten, je zal trots op jezelf zijn!
Bron: Lekker Sporten, M. van der Sluis
Ook reageren? Het reactieformulier staat onderaan de pagina
24 juli 2010 om 02:25
Er is niks mis mee om met de buurman/buurvrouw in de fitness te babbelen. Voordat mijn vriendin naar Australië geëmigreerd is, gingen wij 2 keer per maand samen fitnessen, namen wij een toestel naast elkaar en babbelden wij ook bij terwijl we sportten. Het nuttige en het aangename combineren noem ik dat. Je hoeft toch niet elke training constant zo stevig door te trainen dat je niet eens een woord kunt zeggen, dan ben je na een paar minuten uitgetraind. Aan een rustiger tempo houdt je het daarentegen makkelijker langer vol. Ik was meestal niet buiten voordat ik 2u. gefitnessed had (en dan bedoel ik zonder evt. pauzes).
Groetjes,
Groetjes,
24 juli 2010 om 12:07
Beter doorslaan in sporten dan doorslaan in snacken
. Goed artikel(+), genoeg voordelen aan sporten.
. Goed artikel(+), genoeg voordelen aan sporten.
Onbekend
24 juli 2010 om 18:53
Ik kwam bij van fitness (werd elke 10 weken gewogen, vetpercentage gemeten en fitheid getest en elke keer zat er wel een kilo extra aan) en mijn conditie ging voor geen meter vooruit ondanks de opgelegde oefeningen keurig te doen.
Begeleiding: Twee begeleiders voor de hele fitness, dus ook inclusief de tests, startgesprekken, ... En dan werkte 1 van die 2 er maar deeltijds en verzorgde nog groepslessen.
Je kreeg elke 10 weken - na je test - een eigen specifiek programma en als er echt iets was, kon je bij wijze van spreken een half uur ofzo gaan wachten totdat de begeleiding tijd had (voor de test moest je een afspraak boeken op voorhand).
Achter de toog stond ook nog iemand, die kon de incheck en betalingen regelen, maar zelfs een nieuwe dvd opstarten, kon ze niet (geen tv's in de apparaten, wel één groot scherm bij de cardio met een dvd - elke dag andere). Als de dvd je niet aanstond, had je overigens pech ... Ik pakte meestal mp3-speler mee.
Toen ik na iets meer dan een half jaar zware gezondheisproblemen kreeg - en sowieso een maand moest stoppen - ben ik gestopt.
Toen waren ze overigens al een tijd aan 't dringen dat ook ik mijn betalingen via domiciliëring ging doen (hadden ze al afgesnoept bij mijn moeder). Daar ging ik niet in mee, want ik hou niet van doorlopende betalingen.
Je betaalde er maandelijks, maar ze hadden dus liefst dat dat via domiciliëring liep.
Waarom ben ik DAAR begonnen?
Mijn moeder en mijn zus gingen er al een paar weken en het leek ons handiger van allemaal op dezelfde plaats te gaan. Tussen de woonplaats van mijn ouders (10 km) en mij (20 km) in - vlak bij het station (waar ik een rechtstreekse trein had).
Daarbij betaalde mijn moeder in begin mijn fitness.
We probeerden ook zo vaak mogelijk samen te gaan ... Mijn moeder haar fitheid ging wel degelijk een stuk vooruit, mijn zus is na 2 maand opgehouden.
Op de duur werd de afstand trouwens echt wel een probleem, omdat ik op plek A woonde, werk vond op plek B (20 km verder), fitnesste op plek C (15 km van mijn werk) en volledig afhankelijk ben van openbaar vervoer. Op de duur ging ik van het werk meestal door naar de fitness om niet nog meer tijd te verspillen, maar was ik wel pas thuis om 10 uur of later (en moest dan nog koken - de boodschappen had ik meestal onderweg wel ergens gedaan of vooraf) ...
Mijn moeder kon immers pas om 7 à 8 uur en op de duur werden het de enige momenten dat ik haar zag / kon spreken (en bleef ik dus geregeld nadien wat langer hangen met een fruitsapje).
In 't weekend fitnessen was overigens geen optie, want dan waren ze nauwelijks open (van 10 tot 12 in 't weekend noem ik niet echt "ruime openingsuren" - in de week waren ze gelukkig tot 10 uur 's avonds open) en had ik geen trein.
Overigens is mijn moeder een tijdje bij een andere fitness geweest met een ander soort abonnement waarbij ze iemand mocht meenemen ... Verschillende keren meegeweest en daar zag je ook nooit een instructeur / begeleider / whatever. Je programma stak daar in een plastic mapje en moest je maar zoeken in de bak (er stonden er twee grote aan de inkom met alle klanten in - vaak was je dossier dus weer es "zoek" of lag het weer elders).
Als er echt belangrijke problemen waren, kon je dat melden, maar voor de rest moest je je plan maar trekken en werd je programma elk half jaar herbekeken (als ik meeging volgde ik grotendeels het programma van mijn moeder). Er stond tv aan de cardio, maar als de zender je niet aanstond had je ook pech (op alle tv's dezelfde zender) en het geluid stond altijd véél te zacht om er iets van te horen (soms stond de ondertiteling aan).
Eén positief puntje: In de kleedkamer stond een sauna en beneden was een (ijskoud) zwembad ... Lekker voor nadien (zeker die sauna)!
In de eerste fitness (waar ik ook lid was) niet zo, maar in die andere keken ze overigens serieus "wie" er kwam fitnessen ... Was een behoorlijk chique gedoe en zelfs de onthaalbediende keek serieus viesgezind als ik meekwam.
Vermits ik met verschillende medische en psychische en financiële problemen zit, hou ik het nu voorlopig op wat wandelen. Kost mij tenminste niks, en ik hoef geen rekening te houden met openingsuren.
Begeleiding: Twee begeleiders voor de hele fitness, dus ook inclusief de tests, startgesprekken, ... En dan werkte 1 van die 2 er maar deeltijds en verzorgde nog groepslessen.
Je kreeg elke 10 weken - na je test - een eigen specifiek programma en als er echt iets was, kon je bij wijze van spreken een half uur ofzo gaan wachten totdat de begeleiding tijd had (voor de test moest je een afspraak boeken op voorhand).
Achter de toog stond ook nog iemand, die kon de incheck en betalingen regelen, maar zelfs een nieuwe dvd opstarten, kon ze niet (geen tv's in de apparaten, wel één groot scherm bij de cardio met een dvd - elke dag andere). Als de dvd je niet aanstond, had je overigens pech ... Ik pakte meestal mp3-speler mee.
Toen ik na iets meer dan een half jaar zware gezondheisproblemen kreeg - en sowieso een maand moest stoppen - ben ik gestopt.
Toen waren ze overigens al een tijd aan 't dringen dat ook ik mijn betalingen via domiciliëring ging doen (hadden ze al afgesnoept bij mijn moeder). Daar ging ik niet in mee, want ik hou niet van doorlopende betalingen.
Je betaalde er maandelijks, maar ze hadden dus liefst dat dat via domiciliëring liep.
Waarom ben ik DAAR begonnen?
Mijn moeder en mijn zus gingen er al een paar weken en het leek ons handiger van allemaal op dezelfde plaats te gaan. Tussen de woonplaats van mijn ouders (10 km) en mij (20 km) in - vlak bij het station (waar ik een rechtstreekse trein had).
Daarbij betaalde mijn moeder in begin mijn fitness.
We probeerden ook zo vaak mogelijk samen te gaan ... Mijn moeder haar fitheid ging wel degelijk een stuk vooruit, mijn zus is na 2 maand opgehouden.
Op de duur werd de afstand trouwens echt wel een probleem, omdat ik op plek A woonde, werk vond op plek B (20 km verder), fitnesste op plek C (15 km van mijn werk) en volledig afhankelijk ben van openbaar vervoer. Op de duur ging ik van het werk meestal door naar de fitness om niet nog meer tijd te verspillen, maar was ik wel pas thuis om 10 uur of later (en moest dan nog koken - de boodschappen had ik meestal onderweg wel ergens gedaan of vooraf) ...
Mijn moeder kon immers pas om 7 à 8 uur en op de duur werden het de enige momenten dat ik haar zag / kon spreken (en bleef ik dus geregeld nadien wat langer hangen met een fruitsapje).
In 't weekend fitnessen was overigens geen optie, want dan waren ze nauwelijks open (van 10 tot 12 in 't weekend noem ik niet echt "ruime openingsuren" - in de week waren ze gelukkig tot 10 uur 's avonds open) en had ik geen trein.
Overigens is mijn moeder een tijdje bij een andere fitness geweest met een ander soort abonnement waarbij ze iemand mocht meenemen ... Verschillende keren meegeweest en daar zag je ook nooit een instructeur / begeleider / whatever. Je programma stak daar in een plastic mapje en moest je maar zoeken in de bak (er stonden er twee grote aan de inkom met alle klanten in - vaak was je dossier dus weer es "zoek" of lag het weer elders).
Als er echt belangrijke problemen waren, kon je dat melden, maar voor de rest moest je je plan maar trekken en werd je programma elk half jaar herbekeken (als ik meeging volgde ik grotendeels het programma van mijn moeder). Er stond tv aan de cardio, maar als de zender je niet aanstond had je ook pech (op alle tv's dezelfde zender) en het geluid stond altijd véél te zacht om er iets van te horen (soms stond de ondertiteling aan).
Eén positief puntje: In de kleedkamer stond een sauna
en beneden was een (ijskoud) zwembad ... Lekker voor nadien (zeker die sauna)!In de eerste fitness (waar ik ook lid was) niet zo, maar in die andere keken ze overigens serieus "wie" er kwam fitnessen ... Was een behoorlijk chique gedoe en zelfs de onthaalbediende keek serieus viesgezind als ik meekwam.
Vermits ik met verschillende medische en psychische en financiële problemen zit, hou ik het nu voorlopig op wat wandelen. Kost mij tenminste niks, en ik hoef geen rekening te houden met openingsuren
.
24 juli 2010 om 23:31
Nou, ik geloof dat ik ook maar weer aan de slag moet gaan:situps:. Misschien dat het me de laatste kg. weer helpt en er weer zin in krijg om te sporten en weer die heerlijke energie krijg
.
En by the way, bij mijn sportschool kan iedereen zich thuisvoelen hoor, tuurlijk wordt er her en der gekeken naar diverse mensen
(zeker als er net iemand binnen stapt). Mensen kijken nu eenmaal graag naar anderen en sommige met de goede intenties. En tuurlijk zijn er altijd rotte peren, maar die heb je overal. Voelen de mensen die zich bekeken worden zich buiten of ergens anders zich ook niet erg bekeken, dat het toch niet een klein beetje aan henzelf ligt (speculatie hoor!), het idee van een sportschool? Daar ben ik nu benieuwd naar. Zeker omdat ik toen ik op de sportschool begon vrij dik was (woog toen op mijn top, 76 kg.) en er inderdaad mensen opkeken naar wat ik aan het doen was. Niet leuk, maar kwam voor mezelf en keek gewoon terug. En nu ben ik bijna 16 kg. ligter en zie nog steeds mensen naar me kijken en kijk gewoon weer teug(+)!
.En by the way, bij mijn sportschool kan iedereen zich thuisvoelen hoor, tuurlijk wordt er her en der gekeken naar diverse mensen
(zeker als er net iemand binnen stapt). Mensen kijken nu eenmaal graag naar anderen en sommige met de goede intenties. En tuurlijk zijn er altijd rotte peren, maar die heb je overal. Voelen de mensen die zich bekeken worden zich buiten of ergens anders zich ook niet erg bekeken, dat het toch niet een klein beetje aan henzelf ligt (speculatie hoor!), het idee van een sportschool? Daar ben ik nu benieuwd naar. Zeker omdat ik toen ik op de sportschool begon vrij dik was (woog toen op mijn top, 76 kg.) en er inderdaad mensen opkeken naar wat ik aan het doen was. Niet leuk, maar kwam voor mezelf en keek gewoon terug. En nu ben ik bijna 16 kg. ligter en zie nog steeds mensen naar me kijken en kijk gewoon weer teug(+)!
25 juli 2010 om 06:55
Dat had ik ook altijd Plof 86, totdat ik eindelijk een sport had gevonden die ik echt leuk vind. Daar moet je naar op zoek, want dan ga je graag. Ik heb vroeger toen ik 12/13/14 was gesport, daarna NOOIT meer, en nu ga ik sinds een half jaar 3x in de week. Ben verslaafd haha! En daarbij is het nog eens extra leuk voor je sociale contacten 
