Vorige week schreef ik in mijn eerste column over het waarom en daarom van mijn inschrijving voor de deelname aan Miss Maxi Belguim 2010-2011. De eerste dagen had ik dus binnenpret alom. Behalve mijn man wist niemand anders het… Behalve… mijn kapper! Want als je aan zoiets deelneemt, is je kapper natuurlijk een bondgenoot.
Sinds de aanmelding en inschrijving bij de organisatie tot de voorselectie ging er toch wel wat tijd overheen, en gelukkig maar want hierdoor ging het ook even naar de achtergrond in mijn gedachten.
Tot dat ik dan ineens een mail in mijn mailbox vond, gericht aan alle kandidaten, met wat meer informatie en advies. Daar bleek toen ook dadelijk uit dat zelfs voor de voorronde mensen al konden smssen. Nu had ik dat ergens wel vaag verwacht voor de finale of zo…maar toch nog niet voor een pre-selectie. De moed zakte dadelijk in mijn schoenen. Tja wie zou er nu voor mij gaan smssen aangezien niemand het wist. Ook wel omdat de mensen die ik ken en mijn vrienden niet zo vertrouwd zijn met die sms-cultuur voor wedstrijden en events. Wellicht dat dit promotiefilmpje die een vriendin voor me maakte helpt?
Er werden in die mail ook dadelijk wat voorbeelden meegeven van kandidaten van vorig jaar die flyers hadden laten maken. Ik dacht “och jongens toch waar ben ik aan begonnen”? De moed zakte helemaal tot op minpunt. Ik overwoog zelfs om mijn deelname af te melden en te stoppen.
Na twee dagen balen had ik mezelf toch weer positief gekregen door te denken :“Ach nee ik ga me niet afmelden, niemand weet er van, dus pfff wat heb ik te verliezen? Zelfs slechts deelnemen aan zo een voorronde meemaken kan best eens leuk zijn en een belevenis op zich.”
In overleg met mijn man hadden we dan beslist om het wel aan een paar familieleden te laten weten. Tevens aan een leuk vrouwengroepje van ex-collega’s waar ik zo om de drie maanden mee ga eten. Ik dacht “stel dat het ooit uitkomt, die gaan nog slechtgezind zijn dat ik niet gezegd heb”.
Nou, die dames waren tijdens dat etentje superpositief en steunend. Zij vonden wel , als ik er dan zo lang mogelijk wou bij zijn ook al was het voor de fun, dat ik het dan toch aan meer mensen moest communiceren….Ik vertelde hen dat ik dat absoluut niet zag zitten, want als ik dan nog niet door die eerst selectie zou zijn, dan zou ik dat als een beschamende afgang ervaren. Dus nee, liever niet.
30 mei was het zover. Enkel in gezelschap van mijn man en mijn twee kinderen trok ik naar de zaal waar de voorronde plaats vond. Enkel mijn man moest een kaart kopen….dus slechts één persoon zou via die kaart voor mij stemmen. Het was vrij snel duidelijk dat de meeste mensen toch wel meerdere personen bij hadden als steun.
Voor de aanvang werden de kandidaten apart genomen om uit te leggen wat er van hen verwacht werd, namelijk ieder van ons moest als zij aan de beurt was, 2x heen en weer over podium stappen en zichzelf voorstellen aan het publiek en de jury, en een woordje uitleg geven wat de reden van deelname was.
Volgens mijn man was ik opvallend rustig en vond hij dat hijzelf meer zenuwachtig was dan mezelf. Ik schertste dat ik niets had om zenuwachtig over te zijn….aangezien behalve hij mij daar niemand anders kende in de zaal. Mijn dochtertje vond het allemaal super want die had de dag ervoor, helemaal op eigen initiatief, een papieren spandoekje gemaakt.
De selectie was per provincie, dus dat was even wachten alvorens Antwerpen aan de beurt was.
Vervolgens de beraadslaging van de jury. Heel typisch is dat je zelf ook gaat beginnen met een afweging. Die wel, die niet…..ik wel, ik niet…..We vonden het een twijfelgeval of ik er bij zou zijn. Ook hier weer het argument dat er in provincie Antwerpen veel meer pre-kandidaten zijn dan in de andere provincies. Grote vraag was vooral: hoeveel gaan ze er doorlaten?
Nou ja, dat ik er bij was, dat weten jullie ondertussen aangezien ik dus inderdaad halve finaliste ben voor Antwerpen. Het was een hele gezellige namiddag die pre-selectie. Mijn dochtertje, mijn grootste fan , had ook haar ogen uitgekeken. Het was weer iets anders om mee te maken.
Onderweg naar huis begon het tot me door te dringen, ook mijn man vond dat het opviel dat ik voor mijn doen opvallend stil was….want inderdaad, nu was ik dus geselecteerd voor de halve finale van Miss Maxi Belgium. Dus was het dus voor écht!
Vandaar ook dat ik hier even meegeef dat:
Als er mensen zijn die mee willen komen supporteren voor mij op zondag 3 oktober om 15 uur in Antwerpen, geef mij maar een seintje. Als je in Belgie woont (sorry vanuit NL telt het niet mee)kan je mij , als je dat wil, steunen door één of meerdere sms te sturen naar 6693 met als boodschap MMBA(spatie)5 .
Als primeur geef ik jullie al mee dat er op You Tube een filmpje gezet is door een vriendin van mij
Ik zou het leuk vinden als jullie dit filmpje zouden "delen" op jullie facebook.
Volgende week: campagne voeren, fotoshoots enzovoorts
Groeten,
Els
PS: Je kan je zowel voor MissMaxiNL als voor MissMaxiBelgium (2de voorronde) nog steeds kandidaat stellen
Sinds de aanmelding en inschrijving bij de organisatie tot de voorselectie ging er toch wel wat tijd overheen, en gelukkig maar want hierdoor ging het ook even naar de achtergrond in mijn gedachten.
Tot dat ik dan ineens een mail in mijn mailbox vond, gericht aan alle kandidaten, met wat meer informatie en advies. Daar bleek toen ook dadelijk uit dat zelfs voor de voorronde mensen al konden smssen. Nu had ik dat ergens wel vaag verwacht voor de finale of zo…maar toch nog niet voor een pre-selectie. De moed zakte dadelijk in mijn schoenen. Tja wie zou er nu voor mij gaan smssen aangezien niemand het wist. Ook wel omdat de mensen die ik ken en mijn vrienden niet zo vertrouwd zijn met die sms-cultuur voor wedstrijden en events. Wellicht dat dit promotiefilmpje die een vriendin voor me maakte helpt?
Er werden in die mail ook dadelijk wat voorbeelden meegeven van kandidaten van vorig jaar die flyers hadden laten maken. Ik dacht “och jongens toch waar ben ik aan begonnen”? De moed zakte helemaal tot op minpunt. Ik overwoog zelfs om mijn deelname af te melden en te stoppen.
Na twee dagen balen had ik mezelf toch weer positief gekregen door te denken :“Ach nee ik ga me niet afmelden, niemand weet er van, dus pfff wat heb ik te verliezen? Zelfs slechts deelnemen aan zo een voorronde meemaken kan best eens leuk zijn en een belevenis op zich.”
In overleg met mijn man hadden we dan beslist om het wel aan een paar familieleden te laten weten. Tevens aan een leuk vrouwengroepje van ex-collega’s waar ik zo om de drie maanden mee ga eten. Ik dacht “stel dat het ooit uitkomt, die gaan nog slechtgezind zijn dat ik niet gezegd heb”.
Nou, die dames waren tijdens dat etentje superpositief en steunend. Zij vonden wel , als ik er dan zo lang mogelijk wou bij zijn ook al was het voor de fun, dat ik het dan toch aan meer mensen moest communiceren….Ik vertelde hen dat ik dat absoluut niet zag zitten, want als ik dan nog niet door die eerst selectie zou zijn, dan zou ik dat als een beschamende afgang ervaren. Dus nee, liever niet.
30 mei was het zover. Enkel in gezelschap van mijn man en mijn twee kinderen trok ik naar de zaal waar de voorronde plaats vond. Enkel mijn man moest een kaart kopen….dus slechts één persoon zou via die kaart voor mij stemmen. Het was vrij snel duidelijk dat de meeste mensen toch wel meerdere personen bij hadden als steun.
Voor de aanvang werden de kandidaten apart genomen om uit te leggen wat er van hen verwacht werd, namelijk ieder van ons moest als zij aan de beurt was, 2x heen en weer over podium stappen en zichzelf voorstellen aan het publiek en de jury, en een woordje uitleg geven wat de reden van deelname was.
Volgens mijn man was ik opvallend rustig en vond hij dat hijzelf meer zenuwachtig was dan mezelf. Ik schertste dat ik niets had om zenuwachtig over te zijn….aangezien behalve hij mij daar niemand anders kende in de zaal. Mijn dochtertje vond het allemaal super want die had de dag ervoor, helemaal op eigen initiatief, een papieren spandoekje gemaakt.
De selectie was per provincie, dus dat was even wachten alvorens Antwerpen aan de beurt was.
Vervolgens de beraadslaging van de jury. Heel typisch is dat je zelf ook gaat beginnen met een afweging. Die wel, die niet…..ik wel, ik niet…..We vonden het een twijfelgeval of ik er bij zou zijn. Ook hier weer het argument dat er in provincie Antwerpen veel meer pre-kandidaten zijn dan in de andere provincies. Grote vraag was vooral: hoeveel gaan ze er doorlaten?
Nou ja, dat ik er bij was, dat weten jullie ondertussen aangezien ik dus inderdaad halve finaliste ben voor Antwerpen. Het was een hele gezellige namiddag die pre-selectie. Mijn dochtertje, mijn grootste fan , had ook haar ogen uitgekeken. Het was weer iets anders om mee te maken.
Onderweg naar huis begon het tot me door te dringen, ook mijn man vond dat het opviel dat ik voor mijn doen opvallend stil was….want inderdaad, nu was ik dus geselecteerd voor de halve finale van Miss Maxi Belgium. Dus was het dus voor écht!
Vandaar ook dat ik hier even meegeef dat:
Als er mensen zijn die mee willen komen supporteren voor mij op zondag 3 oktober om 15 uur in Antwerpen, geef mij maar een seintje. Als je in Belgie woont (sorry vanuit NL telt het niet mee)kan je mij , als je dat wil, steunen door één of meerdere sms te sturen naar 6693 met als boodschap MMBA(spatie)5 .
Als primeur geef ik jullie al mee dat er op You Tube een filmpje gezet is door een vriendin van mij
Ik zou het leuk vinden als jullie dit filmpje zouden "delen" op jullie facebook.
Volgende week: campagne voeren, fotoshoots enzovoorts
Groeten,
Els
PS: Je kan je zowel voor MissMaxiNL als voor MissMaxiBelgium (2de voorronde) nog steeds kandidaat stellen
25 augustus 2010 om 07:59
Leuk filmpje met goede vergelijking tussen jouw ronde vormen en die van de Beatle. Succes met de verkiezing!
Ook reageren? Het reactieformulier staat onderaan de pagina
25 augustus 2010, gewijzigd door Fooddiva op 25 augustus 2010 om 08:33
Hoi Els,
Grandioos hoor - wat een geweldig filmpje ook. Ik denk dat jij een inspiratie bent voor heel veel vrouwen met paar maatjes meer die zich heel onzeker en soms zelfs onaantrekkelijk voelen over hun lichaam, alleen maar door een paar kilos extra. En je hebt helemaal gelijk: waarom zouden de ronde vormen van een vrouw ook maar een haar minder zijn dan de ronde vormen van die Beatle! Heel veel succes - als ik in België woonde zou ik op je stemmen!
Grandioos hoor - wat een geweldig filmpje ook. Ik denk dat jij een inspiratie bent voor heel veel vrouwen met paar maatjes meer die zich heel onzeker en soms zelfs onaantrekkelijk voelen over hun lichaam, alleen maar door een paar kilos extra. En je hebt helemaal gelijk: waarom zouden de ronde vormen van een vrouw ook maar een haar minder zijn dan de ronde vormen van die Beatle! Heel veel succes - als ik in België woonde zou ik op je stemmen!
29 augustus 2010 om 05:04
Wat een prachtige foto's!
Om trots op te zijn.
Wat jammer dat we vanuit NL niet mee kunnen stemmen.
Ik ga in ieder geval voor je duimen.
Hopelijk helpt dat ook een beetje mee.
Om trots op te zijn.
Wat jammer dat we vanuit NL niet mee kunnen stemmen.
Ik ga in ieder geval voor je duimen.
Hopelijk helpt dat ook een beetje mee.
