BED: eten, overgewicht en geen sociaal leven
Geschreven door Afvallen met Anne op 26 augustus 2010
Eten eten eten, er komt geen einde aan. Ijs, koek, chocolade, chips, vla, taart en als dat op is crackers met pindakaas en hagelslag. Zo kan een eetbui van iemand met binge eating disorder (BED) eruit zien. Niet te vermijden en niet te stoppen. Tot je vol zit en je je suffig voelt. Erger nog is de spijt en het schuldgevoel. En het overgewicht waar je mee kampt. Komt dit bekend voor?
Gevoelens ‘weg-eten’
In tegenstelling tot de eetstoornis boulimia nervosa compenseer je een eetbui niet met overgeven of laxeren. Daardoor krijg je overgewicht. Bij het ontstaan van BED kan je niet één enkele oorzaak aanwijzen. Het is een combinatie van verschillende factoren. Het kan zijn dat BED in de familie voorkomt en er dus een erfelijke factor is. Ook zijn er psychologische risicofactoren zoals erg perfectionistisch zijn, onzekerheid, een verstoorde gezinssituatie en de neiging tot het onderdrukken van gevoelens. Die worden ‘weg gegeten.’ Het is mogelijk dat trauma’s zoals seksueel misbruik of een sterfgeval een rol spelen bij het ontwikkelen van de eetbuienstoornis. BED ontstaat vaak in de puberteit of adolescentie waarin jongeren te maken krijgen met lichamelijke (ook hormonale) en emotionele veranderingen.
Scheuren in de maagwand
Een eetbuienstoornis staat niet op zich, als je dit hebt krijg je te maken met negatieve gevolgen. Gevoelens van schaamte en verdriet komen regelmatig voor. Als je je eetprobleem verborgen houdt is de kans groot dat je je eenzaam voelt. Uiteraard heb je ook last van buikpijn, een uitgezette maag en soms scheuren in je maagwand. Je maag kan die enorme hoeveelheid voedsel niet aan. Verder kan je gewrichtsklachten en hart- en vaatziekten krijgen door het overgewicht, wat vaak voorkomt bij BED. Ook je sociale leven kan verstoord worden.
Andere eetgewoontes leren
Gelukkig zijn er verschillende manieren om BED te behandelen en de controle over eten dus weer terug te krijgen. De meest effectieve manier is het volgen van cognitieve gedragstherapie. Hierbij worden je eetgewoontes veranderd en andere manieren aangeleerd om met moeilijke situaties om te gaan. Cue Exposure Therapy is ook een manier om BED aan te pakken. Hierbij wordt een eetbui uitgelokt. De bedoeling is om niet toe te geven aan de behoefte om te eten. De koppeling tussen uitlokker en eetbui kan zo verbroken worden. Verder kan de eetbuienstoornis met medicijnen behandelt worden. Middelen tegen epilepsie kunnen bijvoorbeeld werkzaam zijn. Het is lastig om BED alleen te lijf te gaan, daarom zoeken veel mensen met de eetstoornis hulp. De huisarts kan een doorverwijzing geven naar een GGZ-instelling in de buurt.
Herken jij jezelf in dit verhaal en wil je de vooroordelen die erover bestaan wegnemen? Mail dan voor meer informatie naar xxl@kro.nl
Bronnen: Novarum en Proud2bme
26 augustus 2010 om 02:19
ik heb niks gelezen van wat hierboven staat. ik kan alleen maar naar de prachtige foto kijken.
wat ziet dat er mooi, en vooral ook lekker, uit.
ik lees later het verhaal, want ik geloof dat dat de moeite waard is.
26 augustus 2010 om 02:19
Ik had BED en heb het met psychotherapie onder controle gekregen. (Vr)eetbuien ken ik niet meer, het obsessief bezig zijn met eten ook niet meer. Gelukkig maar, want ik ben er een stuk gelukkiger door geworden.
Maar: met het onder controle houden van B.E.D ben je er nog niet. Ik zit al jaren rond mijn BMI 50 en dat ligt nog steeds aan verkeerde eetgewoonten (is niet hetzelfde als eetbuien) en te weinig bewegen. Psychotherapie is niet de enige oplossing, uiteindelijk moet je je balans zien te vinden tussen eten & bewegen.
Overigens heb ik nooit eerder gehoord dat B.E.D. erfelijk is en ik vind het ook niet echt geloofwaardig klinken. Over het algemeen is de oorzaak een gebrek aan zelfvertrouwen gecombineerd met het 'troostende' effect van emoties wegeten.
Hoe dan ook: goed dat er een keer aandacht besteed wordt aan Binge Eating Disorder. Over anorexia en boulimia nervosa is al veel bekend en wordt veel over geschreven. Mensen die aan B.E.D. lijden, worden al gauw gezien als luie mensen die geen ruggegraat hebben. De waarheid is meestal anders..
26 augustus 2010, gewijzigd door RoyalHealthy op 26 augustus 2010 om 03:30
Slik,
Heb net ff gebinged. Could'nt control myself  .
Nou wilde ik ff op deze site kijken en toevallig zie ik een artikel over B.E.D. Ik moet echt opnieuw leren eten maar ik vind het zo heerlijk om mezelf te laten gaan.
Het enige verschil is dat ik een min. gewicht heb en dat ik dalijk een half uur ga joggen en een uur ga wandelen.
Ik weet dat dit ook niet goed klinkt en dat dit naar de boulimia nijgt. Maar ik vind het beter als boven, op de badkamer liggen kotsen.
Ik heb 30 augustus een afpsraak met de psycholoog en dan gaat ze me helpen met stabilliseren. Nu kan zoveel eten nog niet zo heel veel kwaad, maar als ik er niet iets aan doe, weeg ik voor ik het weet ....kg. Dus vandaar dat ik mezelf eigenlijk nu al wil remmen.
Ik wou dat ik nooit zover had laten komen! Dus alle dames die afvallen. Weet wanneer je stopt :D haha
26 augustus 2010, gewijzigd door Fynn op 26 augustus 2010 om 04:10
Er is inderdaad online hulp beschikbaar, maar ik vraag mij af of het net zo effectief is als één op één sessies met een psychotherapeut of psycholoog.
Uit ervaring kan ik zeggen dat ik het een verademing vond om te kunnen spreken met iemand die verstand van zaken had, die mij niet veroordeelde, die mij dingen in liet zien, iemand waarbij ik mocht huilen, maar vooral waar ik mezelf kon zijn.
Hulp zoeken is het beste wat ik ooit heb gedaan! De opluchting om mij eindelijk niet meer te hoeven schamen (niet dat ik dat ooit hoefde, maar zo voede ik het wel), om eindelijk eens niet meer geheimzinnig over zaken te hoeven doen. Het voelde open en vrij, maar het was wel zwaar. Er is veel verdriet naar buiten gekomen, maar ook goed verwerkt. Hulp via het internet kan je hier maar gedeeltelijk mee helpen.
Overigens is (vr)eetbuien hebben niet hetzelfde als B.E.D. hebben. Bij B.E.D. wordt er niet gecompenseerd door overmatig bewegen, vasten of overgeven. Het gevolg is een groot overgewicht.
26 augustus 2010 om 04:42
Via de huisarts kun je een verwijskaart halen voor een eerstelijnspsycholoog (wordt gedeeltelijk vergoed door je ziektekostenverzekering) of het GGZ. Het GGZ is goedkoper (werd betaald uit AWBZ, maar weet niet of het nog zo is) maar daar heb je langere wachttijden.
Eén advies: zet je schaamte opzij, want dat houd je tegen om echt aan een oplossing te werken. Ik ben zo dik geworden omdat ik dacht dat ik het alleen wel zou kunnen oplossen. Ik wist al sinds mijn 18e dat ik B.E.D. zou kunnen hebben, maar het heeft 12 jaar geduurd voordat ik eindelijk hulp zocht. Ik heb twaalf jaar verspild. Dacht alles verborgen te kunnen houden voor mijn familie en vrienden, maar acheraf blijkt dat niet zo te zijn geweest. Ik was echter onbereikbaar voor hun advies
26 augustus 2010 om 04:52
Wat ik zeker herken in dit verhaal is dat je je op een gegeven moment gaat afzonderen en geen zin meer hebt om ergens naar toe te gaan. Een zekere schaamte om hoe je er uit ziet en nee zeggen tegen lekkere dingen kon ik heel moeilijk . Op een verjaardag zitten en toch iets nemen en er dan later spijt van hebben. Dat maakt het allemaal heel erg moeilijk. Wat dat aangaat vind ik het wel heel moeilijk en jammer dat ik daardoor best wel leuke dingen gemist heb. De maatschappij accepteert nou eenmaal geen mensen met veel overgewicht en dat was 40 jaar geleden nog veel erger dan tegenwoordig.
Gelukkig weet ik er nu wel een beetje raad mee en durf wel weer onder de mensen te komen.
Heb wel altijd gewerkt maar had een eigen winkeltje en voelde me achter die toonbank heel sterk maar moest ik ervoor komen, werd ik weer heel kwetsbaar.
Maar ja, ligt allemaal achter me en ben daar blij mee. Wat dat betreft komt niet alleen het verstand met de jaren. Eelt op je ziel ook.
26 augustus 2010 om 05:23
Over behandeling via internet: een nieuwe vorm van therapie die bij steeds meer GGZ instellingen (o.a.) zijn intrede doet is internettherapie. Je krijgt dan voornamelijk psycho-educatie en huiswerkoefeningen via internet, maar een paar keer bezoek je tussentijds de psycholoog die de feedback op je opdrachten geeft. Op zich wel een stuk laagdrempeliger denk ik dan elke keer een face-to-face zetting. Ik geloof dat de effectiviteit wel oke is maar weet het niet 100% zeker (anders zouden ze het ook niet gaan invoeren heb ik het idee)
(ik heb onlangs stage gelopen als psycholoog i.o. bij de GGZ  )
26 augustus 2010 om 09:44
Graag wil ik ook wijzen op de site van De Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa (SABN) http://www.sabn.nl. I.t.t. de naam richten zij zich ook op BED, bv door het geven van informatie en het beheren van een lotgenoten forum.
En of ik me in het bovenstaande herken? Deels. Ik eet wel m'n emoties weg, maar heb niet van die vreetbuien als hier beschreven worden. Ik ben meer een grazer/hele dag dooreter. Maar voor het overgewicht maakt het niet veel uit ...
26 augustus 2010 om 12:58
herkenbaar verhaal en ik heb zelf persoonlijke begeleiding gekregen voor mijn eetstoornis, geleerd hoe ik inplaats van mijn verdriet weg eten, het er te laten zijn. Gaat steeds beter.
27 augustus 2010 om 04:51
Ik ben vorige week aan een behandeling begonnen voor BED. Het heeft acht jaar geduurd voordat ik hulp durfde te zoeken en en over wilde praten. BED is een ziekte, geen schaamtevolle gewoonte van iemand zonder wilskracht. Ik wilde maar dat ik eerder hulp had gezocht. Ik hoop ook dat naar aanleiding van dit berichtje mensen hulp durven te gaan zoeken.
Overigens ben ik nu in behandeling bij Amarum, specialistich centrum voor eetstoornissen. Zit in Zutphen en Nijmegen en tot nu toe ben ik heel tevreden over wat ze te bieden hebben.
27 augustus 2010 om 07:51
Ook ik heb BED, en ben hiervoor in therapie geweest, 2 dagen in de week. Het gaat nu een stuk beter met me, ben sinds vorig jaar ruim 30 kg afgevallen, maar het blijft moeilijk. Elke dag blijf het een gevecht. Ik heb nu 7 weken geen eetbui gehad (okee, er niet aan toegegeven), en dat is voor mijn doen extreem lang.
27 augustus 2010 om 08:42
inderdaad blijft het elke dag nog een gevecht, aan een eetbui toegeven is zoveel makkelijker. Ook vond ik het een hele stap om toe te geven dat ik B.E.D. heb en daarmee naar de huisarts te gaan en die zei meteen ,o jij hebt een eetstoornis, kun je wat aan doen. Mijn beste vrienden weten niet die denken dat ik nu wat meer sport en daardoor afval. Dat te bespreken is mij nog te moeilijk. ik heb ook veel aan proud2bme.nl gehad.
27 augustus 2010, gewijzigd door Selena81 op 27 augustus 2010 om 15:04
gevoelens wegeten daar herken ik me helaas maar al te goed in. maar gelukkig nooit zulke extreme vreetbuien gehad. wel een gezinszak chips in 1 keer, maar dan weer een uurtje niks.
en dan ben je dik en dan schaam je je ervoor. ik weet rationeel wel dat het de meeste mensen om mij heen niet echt kan schelen hoeveel ik weeg, maar zo voelt het niet. ik heb vroeger vaak mensen afgestoten: ik was hun vriendschap 'niet waard', het voelde veiliger om alleen te zijn.
veel gepest als kind, als er naast mij een vriendenclubje spontaan in de lach schiet moet ik soms nog steeds mezelf herinneren 'ze lachen jou niet uit, kijk maar, ze kijken niet eens naar jou'.
ik heb ook moeten leren met kritiek om te gaan: mezelf constant voorhouden dat als bijv. een leraar kritiek geeft dat opbouwend bedoelt is, en absoluut niet als persoonlijke aanval. en al helemaal niks met mijn uiterlijk te maken heeft.
(overigens: ik hou niet van kritiek, maar waar ik echt een bloedhekel aan heb zijn valse complimenten: hulpverleners die braaf op hun opleiding in de nodige rollenspellen hebben geleerd dat je 'als je kritiek geeft altijd eerst iets positiefs moet zeggen' en dat 'mensen je aardig vinden als je een compliment geeft, maakt niet uit waarvoor'. waarschijnlijk dat dat soort psychologische trucjes uitstekend werken als je het goed doet (subtiel en met mate), maar ik heb vooral heel veel hulpverleners ontmoet die het fout deden, waardoor ze heel neerbuigend en manipulatief overkomen:'ik ben socialer begaafder dan jou en weet precies wat ik moet zeggen om te zorgen dat jij me aardig vind'. heel nep. nep-vriendschap. nep-vertrouwen)
De laatste reactie is al meer dan vier weken geleden geplaatst.
|
Nog geen lid?
Meld je nu gratis aan om ook af te vallen of om onze afvallers bij te staan
Trefwoorden
afvallen, bed, bmi, eetbui, eetstoornis, emotie, gevoelens, leven, overgewicht, slank, sociale.
Meer over Afvallen met Anne
Meer artikelen van Afvallen met Anne
|